Konopie, produkty z CBD i uprawa

Susz w kabinie, sklep w rozliczeniu: skutki poza aktami sprawy

Zarzut związany z konopiami rzadko kończy się na aktach sprawy; przenosi się na pracę, dom i dalsze podróże. Kierowca zawodowy, u którego przy kontroli znaleziono susz albo olejek, musi liczyć się z tym, że pojazd zostanie zatrzymany do czasu zbadania zawartości, a ładunek nie dojedzie na czas. Przewoźnik dowiaduje się o tym zwykle od dyspozytora, który nie może się dodzwonić, i reaguje różnie: od czekania na wynik badania po zerwanie współpracy. Dla osoby zatrudnionej w Polsce, która przyjechała do Włoch na urlop, kłopot wygląda inaczej: wakacje kończą się w komisariacie, bilet powrotny przepada, a pracodawca w kraju słyszy wyjaśnienie, które trudno streścić w kilku zdaniach.

Właściciel sklepu z wyrobami z konopi ponosi skutki innego rodzaju. Zajęty towar nie jest sprzedawany, zablokowany magazyn oznacza brak przychodu, a dostawcy żądają zapłaty niezależnie od tego, jak zakończy się badanie próbek. Klienci przestają przychodzić, bo lokal kojarzy się z interwencją służb. W sprawach dotyczących środków odurzających bywa też wszczynane osobne postępowanie administracyjne wobec prawa jazdy; toczy się równolegle i ma własne terminy, o których nikt nie przypomina.

Rodzina odczuwa to szybciej, niż się spodziewa. Jeżeli osoba zatrzymana utrzymuje dom, partner musi niemal od razu przejąć opłaty, sprawy szkoły i rozmowy z bankiem, nie znając treści pism. Dlatego warto od początku wyznaczyć w rodzinie osobę kontaktową, która ma dostęp do skanów dokumentów i wie, na jaki adres przychodzi korespondencja z Włoch.

Kto szuka tej strony i z jakim papierem w ręku

Na tę stronę trafiają ludzie z bardzo różnych sytuacji, choć wpisują w wyszukiwarkę podobne hasło. Najczęściej jest to turysta, który w nadmorskim miasteczku wszedł do sklepu z szyldem o konopiach, kupił niewielką torebkę suszu albo wyrób z CBD i uznał, że skoro witryna stoi przy głównej ulicy, a towar leży na regale, sprawa jest legalna. Dopiero przy kontroli drogowej, na lotnisku albo po interwencji w lokalu z muzyką dowiaduje się, że o legalności decyduje zawartość konkretnego produktu, a nie szyld sklepu.

Inna sytuacja dotyczy kierowcy lub pasażera pojazdu ciężarowego, któremu funkcjonariusze znaleźli w kabinie rzeczy kupione na postoju albo pozostawione przez poprzedniego kierowcę. Pojazd stoi, dokumenty są zatrzymane, a zawartość kabiny obciąża najpierw tego, kto siedzi za kierownicą.

Kolejna grupa to osoby, które nie były przy zdarzeniu: rodzic dorosłego dziecka, które zadzwoniło z komisariatu, albo partner, który widzi w telefonie krótką wiadomość i nie wie, czy chodzi o mandat, czy o sprawę karną. Są wreszcie ci, którzy dostali pismo po powrocie do Polski, na przykład protokół zajęcia towaru albo wezwanie, i nie rozumieją, czy cokolwiek jeszcze od nich zależy. Osobno trafiają tu przedsiębiorcy, którzy rozważają otwarcie sklepu lub zamówienie towaru od włoskiego dostawcy i chcą wiedzieć, gdzie przebiega granica, zanim ją przekroczą.

Ta strona nie zastępuje analizy dokumentów. Opisuje, jak wygląda sytuacja prawna wokół konopi i produktów z CBD, jakie decyzje zapadają w początkowych godzinach i co obrońca będzie chciał mieć w ręku podczas rozmowy wstępnej.

Opakowania, paragony, świadectwa: co zebrać o produkcie

Sprawy o konopie opierają się na szczegółach produktu, więc dokumenty zbiera się wokół towaru, nie wokół osoby. Poniższa lista pomaga obrońcy ocenić, o jaki wyrób chodzi i w jaki sposób znalazł się u zatrzymanego.

• Opakowanie i etykieta. Zdjęcie z każdej strony, z widocznymi napisami, numerem partii i datą. Z etykiety wynika, co producent deklarował o zawartości.
• Dowód zakupu. Paragon, wyciąg z karty lub potwierdzenie płatności telefonem. Pokazują, gdzie, kiedy i za ile kupiono towar, a więc czy zakup odbył się w sklepie działającym jawnie.
• Zdjęcia lokalu. Szyld, witryna, cennik i regulamin w oknie. Jeśli sklep zapewniał o legalności produktów, ma to znaczenie dla oceny świadomości kupującego.
• Świadectwo badania partii. Sprzedawcy czasem je mają i udostępniają; prośbę o kopię warto wysłać od razu, zanim sklep zostanie zamknięty.
• Protokół zajęcia. Zdjęcie każdej strony, także tych, które wydają się nieistotne. Z protokołu wynika, co dokładnie zajęto, w jakiej ilości i pod jakim opisem.
• Recepta lub zaświadczenie lekarskie. Jeżeli produkt służył do leczenia, dokument w oryginale i w tłumaczeniu pokazuje cel posiadania.
• Dane podróży. Bilety, rezerwacje noclegu, potwierdzenia przeprawy. Układają oś czasu od zakupu do kontroli.
• Dane kontaktowe. Adres w Polsce, pod którym naprawdę odbiera się pocztę, oraz numer osoby z rodziny, która może przyjąć pismo.

Wszystko, co dotyczy produktu, warto przesłać obrońcy w osobnej wiadomości, ułożone według dat, a oryginały zachować w teczce. Zdjęcia najlepiej wykonać jak najszybciej, bo sklepy zmieniają szyldy i asortyment, a aplikacje bankowe po pewnym czasie skracają historię operacji. Dobrze jest też zapisać nazwę i adres sklepu własnymi słowami, na wypadek gdyby lokal zniknął, zanim ktokolwiek poprosi o dokumenty.

Przy kontroli i po niej: wybory, które mają swoją cenę

Początkowe godziny po zajęciu produktu przynoszą kilka wyborów, a każdy z nich kosztuje coś innego.

1. Mówić czy milczeć. Wyjaśnienie na miejscu, na przykład że towar kupiono w sklepie i uznano za legalny, wydaje się naturalne i bywa prawdziwe, lecz trafia do protokołu i zostaje w aktach w brzmieniu zapisanym przez funkcjonariusza. Milczenie do rozmowy z obrońcą opóźnia przedstawienie wersji, ale nie zamyka żadnej drogi.
2. Podpisać protokół czy dopisać uwagi. Podpis nie oznacza przyznania się, lecz potwierdza, że dokument został okazany. Jeśli treść nie jest zrozumiała, dopisek o braku zrozumienia, zrobiony przed podpisem, chroni lepiej niż późniejsze tłumaczenie.
3. Zostać we Włoszech czy wrócić. Powrót do Polski zwykle jest możliwy, ale bez wskazanego adresu i bez obrońcy pisma będą krążyć w próżnię. Pozostanie kosztuje urlop, nocleg i pracę, lecz pozwala załatwić część formalności na miejscu.
4. Walczyć o zwrot towaru czy go oddać. Spór o zwrot wymaga czasu i często opinii biegłego, a wartość wyrobu bywa niewielka. Natomiast pogodzenie się z zajęciem bez zastrzeżeń może zostać odczytane jako zgoda na ocenę produktu, jaką przyjęli funkcjonariusze.

Wszystkie te wybory zależą od tego, co dokładnie zajęto i jak sformułowano zarzut, a tego nie widać bez protokołu. Dlatego rozmowa z obrońcą powinna odbyć się, zanim ktokolwiek podpisze, zapłaci lub wyjedzie. Warto też zapisać własnymi słowami przebieg zdarzenia, godzina po godzinie, póki pamięć jest świeża; taka notatka nie trafia do akt, ale ułatwia późniejszą rozmowę i pozwala uniknąć sprzecznych wersji.

Czego unikać po zajęciu towaru z konopi

Błędy z początkowych godzin trudno później naprawić, bo opierają się na rzeczach, które już się wydarzyły. Warto je znać z góry.

• Nie wyrzucać pozostałości produktu, torebek ani opakowań. Wyrzucenie wygląda jak pozbywanie się dowodu i odbiera możliwość porównania partii z tym, co zajęto.
• Nie podpisywać protokołu spisanego po włosku bez tłumacza ani bez dopisku, że treść nie została zrozumiana. Podpis pod dokumentem, którego nie przeczytano, trudno później podważać.
• Nie dzwonić do sprzedawcy, by „uzgodnić wersję”. Rozmowy i wiadomości mogą zostać odczytane przez organy i wyglądają gorzej niż najbardziej niewygodna prawda.
• Nie opisywać zdarzenia w grupach podróżniczych, na forach ani w mediach społecznościowych. Wpis zostaje, bywa kopiowany i może trafić do akt.
• Nie kasować wiadomości, historii płatności ani zdjęć z zakupu. Brak śladów budzi więcej podejrzeń niż ich treść.
• Nie zabierać pozostałych wyrobów w drogę powrotną przez granicę. Kolejna kontrola, już z wiedzą o zajęciu, kończy się zwykle gorzej.
• Nie lekceważyć pism z Włoch. Niepodjęcie korespondencji nie zatrzymuje biegu terminów.
• Nie zakładać, że sprawa skończy się na opłacie, zanim zna się treść zarzutu zapisaną w dokumentach.

Żadna z tych zasad nie wymaga przyznania się do czegokolwiek. Chodzi o to, aby nie dodawać do sprawy zachowań, które później należałoby tłumaczyć. Spokojne zachowanie przy kontroli, brak oporu wobec funkcjonariuszy i prośba o tłumacza są zawsze możliwe i nie szkodzą obronie. Rodzina nie powinna też zamawiać zastępczego towaru ani kontaktować się ze sklepem w imieniu zatrzymanego, dopóki obrońca nie powie, że jest to bezpieczne.

Pytania o produkt, partię i miejsce zakupu

Przy konopiach najważniejsze pytania dotyczą konkretnego towaru, a ludzie spoza zawodu rzadko myślą o tym, że zawartość wyrobu bywa ważniejsza niż okoliczności kontroli.

1. Czy zarzut dotyczy posiadania na własny użytek, czy wprowadzania do obrotu, i od czego zależy taka kwalifikacja w moim przypadku?
2. Kto zleca badanie próbki, jaką metodą się je prowadzi i czy mogę zlecić własną opinię biegłego, zanim próbka zostanie zużyta?
3. Czy etykieta, szyld sklepu i zapewnienia sprzedawcy mają znaczenie dla oceny mojej świadomości?
4. Co dzieje się z zajętym towarem i czy ktoś może go odzyskać, jeśli badanie wykaże zawartość dozwoloną?
5. Czy muszę stawić się na rozprawie osobiście, czy obrońca może mnie reprezentować, a ja będę w Polsce?
6. Jak sprawa wpłynie na moje prawo jazdy, pracę kierowcy i przyszłe wyjazdy do Włoch?
7. Co zobaczy w dokumentach pracodawca albo urząd w Polsce, jeśli sprawa zakończy się w określony sposób?
8. Które dokumenty należy przetłumaczyć i czy tłumaczenie wykonane w Polsce zostanie przyjęte przez włoski sąd?
9. Jeżeli towar zamówiono przez internet z innego kraju Unii, kto odpowiada: kupujący, sprzedawca czy przewoźnik?

Odpowiedzi na te pytania zależą od dokumentów, więc nie ma sensu szukać ich na forach internetowych, gdzie każdy opisuje własny, odmienny przypadek. Dobrze jest zapisać pytania przed rozmową i notować odpowiedzi, bo w stresie łatwo zapomnieć, co powiedział obrońca. Jeśli coś jest niejasne, pytanie można powtórzyć albo poprosić o wyjaśnienie prostszymi słowami; obrońca nie powinien traktować tego jako uciążliwości.

Produkt legalny w Polsce, sporny we Włoszech

Swobodny przepływ towarów w Unii nie oznacza, że wyrób z konopi, który sprzedaje się w Polsce bez przeszkód, będzie traktowany tak samo na włoskiej drodze. Każde państwo ocenia zawartość i działanie produktu według własnych reguł, a zajęcie następuje, zanim ktokolwiek zajrzy do etykiety. Osoba, która wiozła olejek z domu albo kupiła susz w polskim sklepie internetowym i przesłała go do Włoch pocztą, może więc usłyszeć zarzut mimo prawidłowego zakupu w kraju.

Praktyczne trudności dotyczą dokumentów. Etykiety, świadectwa badań i faktury są w języku polskim i wymagają tłumaczenia, które sąd przyjmie. Polski prawnik może zebrać u nas zaświadczenie lekarskie, historię zamówień, korespondencję ze sklepem i umowę o pracę; włoski obrońca musi je następnie przedstawić w formie zrozumiałej dla sędziego. Brak różnicy stref czasowych ułatwia rozmowy telefoniczne, natomiast poczta zwykła między krajami bywa wolna, a pisma urzędowe wymagają dostarczenia na adres wskazany w aktach.

Placówka konsularna może pomóc w kontakcie z rodziną i w ustaleniu, gdzie przebywa zatrzymany, lecz nie prowadzi obrony ani nie ocenia produktu. Przy przesyłkach z zagranicy dochodzi jeszcze sprzedawca, który mieszka w innym państwie, i jego dane muszą zostać ustalone, zanim ktokolwiek poprosi o zaświadczenie o partii.

Jeżeli zakup odbył się w sklepie internetowym, dochodzą dane firmy z innego państwa, regulamin sprzedaży i potwierdzenie wysyłki. Warto je zapisać w formie, której nie można zmienić: zrzuty ekranu ze stroną sklepu, wiadomość e-mail z potwierdzeniem, numer przesyłki. Strony internetowe znikają, a bez nich trudno wykazać, jak towar był opisany i czy kupujący mógł uznać go za dozwolony.

Słowa z protokołu zajęcia i opinii biegłego

Dokumenty w tych sprawach używają krótkich, urzędowych słów. Poniżej te, które pojawiają się najczęściej.

• sequestro – zajęcie towaru, pojazdu albo pieniędzy do czasu rozstrzygnięcia; nie jest orzeczeniem o winie.
• verbale di sequestro – protokół zajęcia, w którym funkcjonariusze opisują rzecz, ilość i okoliczności; warto sfotografować każdą stronę.
• stupefacenti – środki odurzające, ogólna nazwa grupy substancji, do której przypisuje się produkty o działaniu odurzającym.
• canapa – konopie; w dokumentach pojawia się razem z określeniem przeznaczenia uprawy lub wyrobu.
• cannabis light – potoczna nazwa handlowa wyrobów o niskiej zawartości substancji odurzającej; nazwa nie rozstrzyga o legalności.
• lieve entità – wypadek mniejszej wagi, który ma znacznie niższe zagrożenie; ocenia się go po ilości, sposobie działania i okolicznościach.
• consulenza tecnica – opinia biegłego, zwykle laboratoryjna; od niej często zależy, czy wyrób zostanie uznany za dozwolony.
• dissequestro – uchylenie zajęcia i zwrot rzeczy, jeśli sprawa tego nie wymaga dalej.

Te słowa wracają w każdym piśmie, więc warto przepisać je na kartkę i dopisać obok polskie znaczenie. Pozwala to rozmawiać z obrońcą bez tłumacza przy każdym zdaniu i szybciej zorientować się, który dokument jest ważny. Do listy należą jeszcze:

• udienza – rozprawa albo posiedzenie sądu; w piśmie podana jest data, godzina i sala.
• difensore – obrońca, osoba, która występuje w imieniu oskarżonego wobec organów.
• notifica – doręczenie pisma; od dnia doręczenia zwykle biegną terminy.
• imputato – osoba, której postawiono zarzut, w zależności od etapu: podejrzany albo oskarżony.

Jak kancelaria prowadzi sprawy o konopie i CBD

Mandat obrońcy można udzielić na odległość: kancelaria wysyła dokument do podpisu, osoba zatrzymana albo jej rodzina odsyła skan, a obrońca może działać wobec organów już w początkowych godzinach. Przed rozmową wstępną przygotowuje się krótki opis zdarzenia i zdjęcia dokumentów z listy zamieszczonej wyżej, przede wszystkim protokołu zajęcia i etykiety produktu.

Podczas rozmowy obrońca pyta o godzinę i miejsce kontroli, o to, co dokładnie zajęto, o wszystko, co podpisano, i o słowa wypowiedziane do funkcjonariuszy. Na tej podstawie ustala, czy sprawa wygląda na administracyjną, czy karną, i które informacje należy pilnie zdobyć, na przykład wynik badania próbki. Jeśli produkt pochodzi od sprzedawcy z innego państwa, obrońca koordynuje działania z prawnikiem w Polsce, który zbiera dokumenty u nas.

Kancelaria ma gabinety w Rzymie, Mediolanie i Neapolu, co ułatwia dojazd do właściwego sądu i do magazynu, w którym leży zajęty towar. Wiadomości w języku polskim są przyjmowane; dokumenty urzędowe powstają po włosku, a ich tłumaczenie organizuje kancelaria. W nagłych przypadkach, na przykład po kontroli nocą, kontakt jest możliwy poza godzinami biurowymi, przez numer telefonu i adres e-mail podane na stronie. Kancelaria nie przedstawia przewidywań co do wyniku; ocenia dokumenty i wskazuje, jakie kroki są dostępne.

Gdy zatrzymany nie ma przy sobie telefonu, rodzina może przekazać kancelarii dane osoby i opis zdarzenia, a obrońca ustali, w którym urzędzie leży sprawa i jakie dokumenty zostały wydane. Informacje o postępie sprawy kancelaria przekazuje w tej samej formie, w jakiej klient je odbiera, na przykład wiadomością tekstową albo e-mailem, i zawsze wskazuje, czego brakuje oraz do kiedy.