Upadek z wysokości: dokumentacja rozstrzyga, nie przebieg

W sprawach o upadek z wysokości odpowiedzialność ustala się z dokumentów, nie z relacji o przebiegu zdarzenia. Plan montażu rusztowania, protokoły przeglądów oraz zaświadczenia o szkoleniach przesądzają o kierunku postępowania, zanim ktokolwiek opisze samo zdarzenie, a ich brak bywa trudniejszy do odparcia niż każda inna okoliczność sprawy.
Dotyczy to wykonawcy, koordynatora budowy, kierującego pracami, a także inwestora — również osoby prywatnej budującej dom. Dla rodziny poszkodowanego oraz dla osoby, która usłyszała zarzut, zmienia się kolejność działań: najpierw zabezpiecza się dokumentację wraz z datami, a dopiero potem rekonstruuje się przebieg pracy.
Avv. Massimo Romano — Ordine degli Avvocati di Napoli n. 14553, patrocinante in Cassazione dal 23/10/2015 — Roma, Via Avicenna 97, 00146 · Milano, Via Giuseppe Pecchio 3, 20129 · Napoli, Corso Umberto I 237, 80138 — +39 335 669 3954
W skrócie
- Odpowiedzialność rozkłada się na kilka pozycji jednocześnie: pracodawcę wykonawcy, koordynatora budowy, kierującego pracami oraz inwestora, a każda z nich odpowiada za inny zakres obowiązków.
- Inwestor, także osoba prywatna budująca dom, odpowiada za wybór wykonawcy oraz za powołanie koordynatora, gdy na budowie pracuje więcej niż jedno przedsiębiorstwo, a zlecenie pod klucz tego nie znosi.
- Rusztowanie wymaga planu montażu dostosowanego do konkretnej budowy, dlatego plan ogólny, przeniesiony z innego zadania, bywa w aktach traktowany jako brak planu.
- Zmiana konfiguracji rusztowania bez aktualizacji planu stanowi samodzielne uchybienie, niezależne od tego, czy miała jakikolwiek związek z przebiegiem samego zdarzenia.
- Protokoły przeglądów po montażu, po przerwach w pracach oraz po złej pogodzie są dokumentem, którego brak pojawia się w aktach najczęściej, bo właśnie wtedy konstrukcja zmienia stan.
- Środki ochrony indywidualnej wymagają punktu zaczepienia faktycznie dostępnego w miejscu pracy, więc samo wydanie uprzęży pracownikowi nie zwalnia z odpowiedzialności.
- Dokumentacja sporządzona dopiero po wypadku jest rozpoznawalna i pogarsza sytuację, dlatego zabezpiecza się zapisy istniejące, wraz z datami ich powstania i podpisami.
Kto odpowiada
| Podmiot | Za co |
|---|---|
| Pracodawca wykonawcy | szkolenia, nadzór, środki ochrony |
| Koordynator budowy | plan bezpieczeństwa i jego egzekwowanie |
| Inwestor | wybór wykonawcy i powołanie koordynatora |
| Kierujący pracami | bieżący nadzór nad wykonaniem |
Wiersz trzeci zaskakuje najczęściej: inwestor — także osoba prywatna budująca dom — odpowiada za wybór wykonawcy oraz za powołanie koordynatora, gdy na budowie pracuje więcej niż jedno przedsiębiorstwo. Zlecenie «pod klucz» tego nie znosi.
Dokumenty, które rozstrzygają
- Plan montażu i demontażu rusztowania, dostosowany do konkretnej budowy.
- Protokoły przeglądów — po montażu, po przerwach, po złej pogodzie.
- Zaświadczenia o szkoleniach osób montujących i pracujących na wysokości.
- Dokumentacja środków ochrony wraz z punktami zaczepienia.
- Plan bezpieczeństwa budowy i jego aktualizacje.
Pozycja druga jest tą, której brak pojawia się w aktach najczęściej: przegląd po silnym wietrze albo po przerwie w pracach bywa pomijany, a właśnie wtedy konstrukcja zmienia stan. Wpis z datą jest dowodem, którego nie da się odtworzyć później.
Punkt zaczepienia
Uprząż wydana pracownikowi nie wystarcza. Musi istnieć punkt zaczepienia dostępny w miejscu wykonywania pracy — inaczej środek ochrony pozostaje na papierze, a jego wydanie nie zwalnia z odpowiedzialności.
Jest to element sprawdzany przy każdym wypadku i najczęściej brakujący: uprząż była, punktu nie było, więc pracownik pracował bez zabezpieczenia mimo formalnie spełnionego obowiązku.
Pierwsze zestawienie rozdziela pozycje odpowiedzialne na budowie, wskazując zakres obowiązków każdej z nich oraz dokument, którym ten zakres się wykazuje.
| Podmiot | Za co odpowiada | Czym się to wykazuje |
|---|---|---|
| Pracodawca wykonawcy | Szkolenia, nadzór i środki ochrony pracowników | Zaświadczeniami o szkoleniach i kartami wydania |
| Koordynator budowy | Plan bezpieczeństwa i jego rzeczywiste egzekwowanie | Planem, notatkami i zapisami z wizyt na budowie |
| Inwestor | Wybór wykonawcy i powołanie koordynatora | Umowami, dokumentacją wyboru i aktem powołania |
| Kierujący pracami | Bieżący nadzór nad sposobem wykonania pracy | Dziennikiem budowy i polecieniami wydanymi na miejscu |
| Osoba montująca rusztowanie | Montaż i demontaż zgodny z planem i szkoleniem | Zaświadczeniem o szkoleniu i protokołem montażu |
Na czym to się opiera
| Zagadnienie | Podstawa |
|---|---|
| Bezpieczeństwo na budowach | tytuł IV dekretu nr 81 z 2008 r. |
| Prace na wysokości | art. 105 i nast. tego dekretu |
| Plan montażu rusztowania | art. 134 dekretu nr 81 z 2008 r. |
| Obowiązki inwestora | art. 90 tego dekretu |
| Koordynator budowy | art. 91 i 92 |
| Obrażenia i śmierć z winy nieumyślnej | art. 590 i 589 kodeksu karnego |
| Odpowiedzialność spółki | art. 25-septies dekretu nr 231 z 2001 r. |
Czwarty wiersz ma znaczenie dla polskich firm pracujących jako podwykonawcy: obowiązki inwestora obejmują weryfikację zdolności techniczno-zawodowej wykonawcy przed rozpoczęciem prac. Firma, która nie potrafi przedstawić własnej dokumentacji szkoleń i sprzętu, obciąża w ten sposób nie tylko siebie, lecz również zlecającego.
Najczęstsze pytania
Kto odpowiada za wypadek na rusztowaniu?
Pracodawca wykonawcy za szkolenia, nadzór i środki ochrony, koordynator budowy za plan bezpieczeństwa i jego egzekwowanie, inwestor za wybór wykonawcy i powołanie koordynatora, wreszcie kierujący pracami za bieżący nadzór nad ich wykonaniem.
Jestem inwestorem prywatnym, buduję dom.
To nie zwalnia. Inwestor odpowiada za wybór wykonawcy oraz za powołanie koordynatora, gdy na budowie pracuje więcej niż jedno przedsiębiorstwo. Zlecenie prac w formule pod klucz nie znosi tego obowiązku ani go nie przenosi.
Jakich dokumentów szukają w pierwszej kolejności?
Planu montażu i demontażu rusztowania dostosowanego do konkretnej budowy, protokołów przeglądów, zaświadczeń o szkoleniach osób montujących i pracujących na wysokości oraz dokumentacji środków ochrony wraz z punktami zaczepienia.
Który dokument najczęściej brakuje?
Protokół przeglądu po silnym wietrze albo po przerwie w pracach. Właśnie wtedy konstrukcja zmienia stan, a przegląd bywa pomijany. Wpis z datą jest dowodem, którego nie da się w żaden sposób odtworzyć później.
Pracownik miał uprząż, ale jej nie zapiął.
Sprawdza się, czy istniał punkt zaczepienia dostępny w miejscu wykonywania pracy. Bez niego uprząż pozostaje środkiem na papierze, a samo jej wydanie nie zwalnia pracodawcy — i jest to element brakujący przy większości wypadków.
Czy można uzupełnić dokumentację po zdarzeniu?
Nie. Dokumentacja sporządzona po wypadku jest rozpoznawalna — po papierze, po podpisach, przy zapisach elektronicznych po metadanych — i pogarsza sytuację, tworząc zarzut poważniejszy od pierwotnego braku.
Jesteśmy polskim podwykonawcą.
Trzeba dysponować własną dokumentacją szkoleń i sprzętu, w języku zrozumiałym dla pracowników. Firma, która nie potrafi jej przedstawić, obciąża nie tylko siebie, lecz również zlecającego — bo jego obowiązkiem była weryfikacja zdolności wykonawcy.
Kto trafia tu po upadku z rusztowania lub dachu
Najczęściej jest to rodzina. Mąż, brat albo syn pracował na budowie we Włoszech, spadł z wysokości i leży w szpitalu albo już nie żyje. Dzwoni ktoś z firmy, mówi o nieszczęśliwym wypadku i prosi o podpisanie kilku papierów. Rodzina nie wie, kto odpowiada, czy sprawa dotyczy tylko pracodawcy, czy także zleceniodawcy, i czy ktokolwiek będzie ścigany, jeśli nikt jej o niczym nie powiadomi.
Inna sytuacja dotyczy samego poszkodowanego, który po wypisie ze szpitala wrócił do Polski. Ma złamania, nie może pracować, dostał pismo z włoskiego urzędu albo od ubezpieczyciela i nie wie, czy powinien je podpisać. Zastanawia się, czy zgłosić roszczenia teraz, czy dopiero po zakończeniu leczenia.
Jest też osoba, którą wypadek nie dotknął fizycznie, ale prawnie. Brygadzista, kierownik budowy albo właściciel małej firmy podwykonawczej dowiedział się, że prokurator bada, czy rusztowanie zostało zmontowane zgodnie z planem i czy robotnicy mieli szkolenie. Nie była to jego decyzja ani jego wina w potocznym rozumieniu, ale to jego nazwisko widnieje w dokumentach jako osoby, która miała nadzorować.
Co łączy wszystkie te sytuacje? Odpowiedzialność przy pracach na wysokości zwykle ustala się z papierów, nie z opowieści świadków. Plan montażu, protokoły przeglądów i zaświadczenia o szkoleniach mówią więcej niż relacje naocznych świadków. Dlatego zarówno rodzina, jak i osoby podejrzewane powinny od początku myśleć o tym, jakie dokumenty istnieją, a jakich brakuje.
Co zmienia upadek z wysokości w życiu rodziny i pracownika
Skutki wypadku na budowie są natychmiastowe i rozciągają się na wiele spraw naraz. Dla poszkodowanego oznaczają przede wszystkim utratę dochodu. Jeśli pracował przez agencję albo przez podwykonawcę, nie zawsze wiadomo, kto wypłaca świadczenia za czas niezdolności do pracy, a kwoty z Włoch i z Polski nakładają się lub się wykluczają w sposób trudny do przewidzenia bez rachunku.
Dla rodziny oznaczają podróż, której nikt nie planował. Bliscy jadą do Włoch na własny koszt, szukają noclegu przy szpitalu, tracą urlop i płacą za tłumacza przy rozmowach z lekarzami. Gdy dochodzi do śmierci, doliczają się formalności związane z przewozem ciała i z pochówkiem, o których inni uczestnicy zdarzenia wolą nie mówić.
Dla firmy wypadek oznacza zatrzymanie robót. Plac budowy może zostać zajęty do czasu oględzin, więc wszyscy pracownicy tracą zajęcie. Zleceniodawca zaczyna szukać winnego wśród podwykonawców, a podwykonawcy wśród swoich pracowników. Nie jest to polityczna gra, tylko skutek tego, że dokumentacja ma wskazać osobę zobowiązaną.
Zdarza się także, że poszkodowany boi się utraty zatrudnienia, jeśli złoży zawiadomienie przeciw pracodawcy. Warto wtedy ustalić, jakie są możliwości formalne i czy rozmowa z obrońcą zostanie objęta tajemnicą zawodową. Poszkodowany nie powinien podejmować decyzji o rezygnacji z roszczeń tylko dlatego, że nikt mu nie wyjaśnił, co ma do stracenia.
Do tego dochodzi stan psychiczny. Osoba, która widziała upadek koleżanki lub kolegi z rusztowania, bywa niezdolna do pracy na wysokości jeszcze długo po wypadku, a pracodawca oczekuje powrotu na budowę. Warto powiedzieć o tym lekarzowi, bo nie jest to słabość, tylko skutek zdarzenia, i ma znaczenie dla zwolnienia.
Drugie zestawienie zbiera dokumenty rozstrzygające w takich sprawach, ze wskazaniem, kto je sporządza i co każdy z nich rzeczywiście dowodzi.
| Dokument | Kto go sporządza | Co dowodzi |
|---|---|---|
| Plan montażu i demontażu | Osoba uprawniona po stronie wykonawcy | Że konstrukcję zaprojektowano dla tej budowy |
| Protokoły przeglądów | Osoba nadzorująca konstrukcję na budowie | Że stan rusztowania sprawdzano w kolejnych etapach |
| Zaświadczenia o szkoleniach | Podmiot prowadzący szkolenie | Że pracownicy mieli przygotowanie do tych prac |
| Dokumentacja środków ochrony | Pracodawca wydający sprzęt | Że sprzęt wydano i że miał punkty zaczepienia |
| Plan bezpieczeństwa budowy | Koordynator budowy | Że ryzyko opisano, a plan aktualizowano |
Decyzje w dniach tuż po wypadku
W dniach bezpośrednio po upadku zapadają decyzje, które trudno później odwrócić. Dotyczą one zarówno poszkodowanego, jak i osoby, której grozi zarzut.
- Złożyć oświadczenie dla ubezpieczyciela teraz czy po zebraniu dokumentów. Szybka odpowiedź przyspiesza wypłatę zaliczki, ale tekst, który podpisze Pani lub Pan w szpitalu, bywa później zestawiany z aktami i z dokumentacją medyczną. Wstrzymanie się kilka dni nie powoduje utraty roszczeń, jeśli zawiadomienie o szkodzie zostanie przekazane.
- Zgłosić się jako pokrzywdzony i zażądać informacji o postępowaniu. Bez takiego żądania zawiadomienia o ważnych czynnościach mogą nie trafić do rodziny. Koszt jest niewielki: konieczność wskazania adresu i wyboru obrońcy.
- Wrócić do Polski na leczenie czy zostać we Włoszech. Powrót ułatwia rodzinie opiekę, ale oddala od dokumentacji medycznej, od oględzin miejsca i od ewentualnych badań dla postępowania. Zostanie we Włoszech pozwala na bieżący kontakt z biegłym, lecz kosztuje pobyt i rozłąkę.
- Zabezpieczyć miejsce zdarzenia czy zostawić je organom. Zdjęcia zrobione przez uczestników mogą pomóc, ale zmiana układu rusztowania, nawet w dobrej wierze, jest później przedstawiana jako zacieranie śladów.
Dla osoby podejrzewanej o zaniedbanie najważniejsza decyzja dotyczy wypowiedzi. Rozmowa z inspektorem na miejscu bywa nieformalna, lecz trafia do akt. Lepiej poprosić o rozmowę z obrońcą wcześniej, niż tłumaczyć się z improwizacji później.
W każdej z tych decyzji kluczowe jest to, aby nie rozstrzygać niczego pod presją osoby, której zależy na szybkim zamknięciu sprawy. Ubezpieczyciel, pracodawca i zleceniodawca mają własne interesy, a rodzina poszkodowanego ma prawo poprosić o czas na zebranie dokumentów. Prośba o kilka dni nie jest odmową współpracy, tylko warunkiem, aby podpis pod pismem był świadomy.
Dokumenty, które pozwalają ustalić odpowiedzialność
Przy upadku z wysokości nie opisujemy przebiegu, lecz zbieramy papiery. Poniższa lista wskazuje, co ma znaczenie i dlaczego. Ten, kto ma te dokumenty, zyskuje czas, a ten, komu brakuje, powinien ustalić, kto je przechowuje.
- Plan montażu rusztowania. Pokazuje, kto zaplanował konstrukcję i czy zostały uwzględnione obciążenia oraz warunki pracy. Brak planu bywa traktowany jako brak przygotowania.
- Protokoły przeglądów i odbioru. Wykazują, czy konstrukcję sprawdzono przed użyciem i po zmianach. Data i podpis osoby przeglądającej są równie ważne jak treść.
- Zaświadczenia o szkoleniach. Dotyczą montażystów i pracowników korzystających z rusztowania. Należy sprawdzić, czy obejmowały pracę na wysokości i środki ochrony.
- Umowy podwykonawstwa i wykaz osób obecnych na budowie. Wskazują łańcuch zleceń i pozwalają ustalić, kto komu podlegał.
- Dziennik budowy i plan bezpieczeństwa. Zawierają zapisy o zmianach, o koordynacji i o zgłoszonych nieprawidłowościach.
- Dokumentacja medyczna z każdego etapu leczenia. Wypisy, zdjęcia, opisy badań, rachunki. Jej brak utrudnia późniejsze ustalanie szkody.
- Zdjęcia i nagrania z miejsca. Z datą wykonania i wskazaniem autora; oryginalny plik jest ważniejszy od przesłanego komunikatorem.
Poza listą papierów przydaje się chronologia dnia wypadku, sporządzona przez każdą z obecnych osób osobno: kto kiedy przyszedł na budowę, kto wydawał polecenia, jaki sprzęt ochronny był dostępny, czy ktoś zgłaszał zastrzeżenia do stanu konstrukcji. Dobrze spisać także, kto i kiedy ostatnio rusztowanie przeglądał oraz czy po przeglądzie dokonywano jakichkolwiek zmian. Takie notatki nie są dowodem, lecz pomagają obrońcy zadać właściwe pytania i odnaleźć dokument, o którego istnieniu nikt nie pamiętał. Kopie przechowuje się poza telefonem, który mógłby zostać zajęty albo zagubiony.
Pytania do obrońcy po upadku z wysokości
Rozmowa z obrońcą po wypadku na budowie jest krótka, więc dobrze mieć przygotowaną listę. Poniższe pytania dotyczą spraw, które na początku wydają się nieważne, a okazują się decydujące.
- Kto w łańcuchu zleceń odpowiada za koordynację bezpieczeństwa i jak sprawdzić, czy to rzeczywiście działało, a nie tylko było zapisane w papierach?
- Czy jako poszkodowany mogę żądać odszkodowania w postępowaniu karnym, czy lepiej prowadzić sprawę odrębnie, i co to zmienia w kosztach?
- Czy powinienem zgłosić własnego biegłego do badania rusztowania, zanim zostanie ono zdemontowane lub zmienione?
- Jak wpłynie na moją sprawę to, że szkolenia odbyły się w Polsce, a nie we Włoszech?
- Czy firma, która mnie zatrudniała, odpowiada osobno i czy to ma wpływ na wypłatę świadczeń?
- Jakie informacje o wypadku może pracodawca przekazać ubezpieczycielowi bez mojej zgody?
- Jeśli jestem osobą nadzorującą, czy powinienem złożyć wyjaśnienia teraz, czy dopiero po wglądzie w akta?
- Co oznaczają włoskie dokumenty, które otrzymałem z firmy, i które z nich mogą mnie obciążać?
- Czy brak któregoś z dokumentów, na przykład planu montażu, przesądza o odpowiedzialności firmy, czy tylko ją pogarsza?
- Czy rodzina może uzyskać wgląd w akta bez ustanawiania pełnomocnika we Włoszech?
Dobrze zapytać także o koszty: kto płaci za biegłego, za tłumaczenia i za dojazd na rozprawy oraz czy część tych wydatków można dochodzić od odpowiedzialnych. Obrońca nie przewidzi wyniku, ale może powiedzieć, które pozycje wydatków są realne, a które da się odłożyć do czasu, gdy sytuacja się wyjaśni. Warto też zapytać, jak często będzie Pani lub Pan informowany o postępach i w jakiej formie, bo w długiej sprawie cisza w aktach nie oznacza, że nic się nie dzieje.
Trzecie zestawienie porównuje zapis prowadzony na bieżąco z dokumentem uzupełnianym po zdarzeniu, bo właśnie ta różnica bywa w aktach widoczna najszybciej.
| Cecha | Zapis prowadzony na bieżąco | Dokument uzupełniany później |
|---|---|---|
| Wiarygodność daty | Data wpisu zgadza się z przebiegiem prac | Daty układają się w ciąg sporządzony jednorazowo |
| Ślad w innych dokumentach | Znajduje odbicie w dziennikach i grafikach | Stoi osobno, bez powiązania z resztą akt |
| Podpisy | Składane przez osoby obecne w danym dniu | Zbierane po zdarzeniu, często tą samą ręką |
| Treść | Odnotowuje usterki i podjęte działania | Opisuje stan wzorcowy, bez żadnych uwag |
| Skutek w sprawie | Stanowi materiał obrony trudny do podważenia | Pogarsza sytuację i podważa resztę wyjaśnień |
Gdy budowa jest we Włoszech, a rodzina w Polsce
Wypadek przy pracy na włoskiej budowie to z natury sprawa międzynarodowa. Zdarzenie, miejsce i organy ścigania są włoskie. Rodzina, leczenie po powrocie, część dokumentów i często umowa o pracę pozostają w Polsce. Każde z tych miejsc działa według własnych zwyczajów i własnych terminów.
Dokumenty wystawione w Polsce, takie jak umowa, zaświadczenie o szkoleniu w zakresie bezpieczeństwa albo dokumenty dotyczące delegowania, wymagają tłumaczenia, zanim trafią do włoskich akt. Nie każde tłumaczenie jest równie przydatne: w sprawie karnej ważne jest, aby oddać terminy zawodowe zgodnie z tym, jak rozumie je sąd. Dobrze więc uzgadniać przekład z obrońcą.
Badania lekarskie wykonane po powrocie do Polski mają znaczenie dla ustalenia trwałych skutków urazu. Włoski biegły może natomiast ocenić je ostrożnie, jeśli nie zna sposobu prowadzenia dokumentacji medycznej w Polsce. Dlatego wypisy i zdjęcia radiologiczne warto zabezpieczyć w oryginale i przekazać z opisem.
Kontakt z rodziną na odległość bywa utrudniony przez różnicę stref czasowych w rozmowach, choć nie jest ona duża, oraz przez pocztę. Pismo ze Włoch idzie do Polski dłużej niż mail, ale to ono jest wiążące. Konsulat może pomóc w sprawach urzędowych, na przykład w kontakcie z lokalnymi urzędami czy w sprawie przewozu zwłok, ale nie prowadzi obrony ani nie zastępuje obrońcy.
Dobrze jest wskazać w rodzinie osobę, która odbiera telefony z Włoch i przekazuje informacje pozostałym. Chaos informacyjny, w którym każdy krewny dzwoni do innego urzędu i dostaje inną odpowiedź, bywa dla sprawy bardziej szkodliwy niż brak kontaktu. Osoba z listą pytań i notatnikiem pozwala uniknąć sprzeczności.
Jak kancelaria pracuje przy wypadkach na wysokości
Zlecenie przyjmuje się telefonicznie lub mailowo. Na adres avvmassimoromano@gmail.com można przesłać zdjęcia dokumentów, wypis ze szpitala, pisma od pracodawcy i ubezpieczyciela, a także krótki opis okoliczności. Rozmowa wstępna służy ustaleniu, czy Pani lub Pan jest poszkodowanym, rodziną poszkodowanego czy osobą, której mogą postawić zarzut, bo od tego zależy cała strategia.
Obrońca zaczyna od listy dokumentów, które powinny istnieć na budowie, i sprawdza, które z nich udało się uzyskać, a których brakuje. Zapytanie o brakujące dokumenty kieruje się do odpowiednich osób, zwykle za pośrednictwem pisma, nie rozmowy, aby zostawić ślad. Przy poszkodowanych równolegle ustala się, kto prowadzi dokumentację medyczną i czy potrzebny jest własny biegły.
Kancelaria ma biura w Rzymie, Mediolanie i Neapolu, więc czynności na miejscu, takie jak wgląd w akta lub rozmowa z urzędnikiem, są możliwe bez dalekich wyjazdów. Rozmowy z rodziną prowadzi się w języku zrozumiałym dla rozmówcy, a dokumenty włoskie omawia się po polsku, ze wskazaniem, co zawierają. Gdy sprawa dotyczy też Polski, obrońca koordynuje się z prawnikiem po polskiej stronie, aby postępowania nie szkodziły sobie nawzajem.
W sprawach pilnych, na przykład przed planowanym demontażem rusztowania lub tuż przed sekcją zwłok, kontakt jest możliwy poza godzinami biurowymi.
Przy wypadkach z udziałem kilku firm kancelaria prosi o wskazanie, kto zatrudniał poszkodowanego bezpośrednio, kto był podwykonawcą i kto zlecał całość robót. Ten schemat zajmuje na kartce kilka linijek, a pozwala uniknąć błędów przy kierowaniu pism. Informacje o postępach przekazywane są na bieżąco mailem, a rozmowy telefoniczne uzupełniają je w sprawach, w których coś trzeba wyjaśnić od razu.
Czego nie robić po upadku z wysokości
W dniach po wypadku bliscy i koledzy działają pod presją. Poniższe zachowania najczęściej obracają się przeciw tym, którzy je podjęli.
- Nie zmieniać konfiguracji rusztowania ani nie sprzątać miejsca przed oględzinami. Zmiana układu wygląda na zacieranie śladów, nawet jeśli wynika z troski o bezpieczeństwo innych.
- Nie podpisywać oświadczeń o zrzeczeniu się roszczeń. Pismo, które ma wyglądać na formalność, może zamykać drogę do odszkodowania.
- Nie dopisywać ani nie uzupełniać dokumentów po fakcie. Protokół przeglądu sporządzony po wypadku, ale datowany wcześniej, jest dowodem przeciwko firmie i osobie, która go podpisała.
- Nie dyskutować o przyczynach w grupach komunikatorów. Wiadomości są czytane przez wszystkich, także przez ubezpieczyciela.
- Nie ustalać wspólnej wersji z kolegami. Zgodne zeznania powstałe po naradzie budzą podejrzenia, a rozbieżności w drobiazgach są naturalne.
- Nie usuwać zdjęć ani nagrań z telefonu. Nawet niewygodne obrazy pomagają obrońcy ocenić sytuację.
Kilka zachowań ujawnia się dopiero po upływie tygodni, gdy emocje opadają, a rozmowy z firmą stają się rutynowe.
- Nie rozmawiać z przedstawicielami firmy o przyczynach upadku bez obrońcy. Rozmowa z kierownikiem budowy bywa notowana, a Pani lub Pan nie wie, jaki interes ma rozmówca.
- Nie przyjmować pieniędzy w kopercie bez wyjaśnienia, za co są. Wypłata w gotówce w zamian za podpis może zostać później uznana za zrzeczenie się roszczeń.
- Nie wracać do pracy na tym samym rusztowaniu bez pisemnego potwierdzenia przeglądu. To kwestia bezpieczeństwa, a także ślad, że zgłosił Pani lub Pan zastrzeżenia.
- Nie wyrzucać odzieży i sprzętu ochronnego z dnia wypadku. Uprzęże, kaski i obuwie bywają badane, a ich stan mówi o tym, jak zabezpieczono pracownika.
Włoskie słowa, które pojawiają się w sprawach o upadek z wysokości
Pisma po wypadku na budowie zawierają terminy, które tłumacz oddaje czasem zbyt ogólnie. Poniżej najważniejsze w kontekście tej materii.
- infortunio sul lavoro – wypadek przy pracy; od niego zaczyna się zarówno postępowanie karne, jak i sprawy ubezpieczeniowe.
- lesioni personali colpose – nieumyślne spowodowanie uszczerbku na zdrowiu; zarzut stawiany osobom, którym przypisuje się zaniedbanie.
- persona offesa – pokrzywdzony, czyli osoba, której dobro prawne naruszono; ma prawo do informacji i udziału, jeśli to zgłosi.
- committente – zleceniodawca, inwestor budowy, na którym ciążą własne obowiązki dotyczące bezpieczeństwa.
- coordinatore per la sicurezza – osoba odpowiedzialna za uzgodnienie zasad bezpieczeństwa między firmami działającymi na tym samym placu.
- piano di montaggio – dokument opisujący, jak rusztowanie ma być zmontowane i użytkowane.
- responsabilità dell'ente – odpowiedzialność spółki jako podmiotu, odrębna od odpowiedzialności osoby fizycznej.
- sequestro – zajęcie rzeczy lub miejsca na potrzeby postępowania; dotyczy też placu budowy.
- ponteggio – rusztowanie; to jego montaż, przeglądy i zmiany są głównym tematem dokumentów.
- datore di lavoro – pracodawca, na którym ciążą obowiązki dotyczące szkolenia i środków ochrony.
- omicidio colposo – nieumyślne spowodowanie śmierci; zarzut stawiany, gdy upadek skończył się tragicznie.
- ente – spółka lub inny podmiot, który może odpowiadać osobno, obok osoby fizycznej.
Warto pamiętać, że te same słowa pojawiają się w pismach od ubezpieczyciela, od inspekcji i od prokuratora, choć każdy z nich używa ich w nieco innym celu. Jeśli w którymkolwiek piśmie widzi Pani lub Pan termin, którego nie ma na tej liście, trzeba go zaznaczyć i zapytać obrońcę o znaczenie, zanim odpowie się na pismo.
O adwokacie
Postępowanie karne we Włoszech bez znajomości języka to dwie trudności naraz. W kancelarii Avv. Massimo Romano, obrońcy uprawnionego do występowania przed Sądem Kasacyjnym, jest to sytuacja typowa: wiele osób, które się zgłaszają, mieszka poza Włochami albo nie czyta pism, które otrzymuje. Praca zaczyna się właśnie od tego: od ustalenia, który organ wszczął postępowanie, co jest zarzucane i do czego zobowiązuje doręczone pismo. Pierwszy kontakt odbywa się telefonicznie lub wiadomością, bezpośrednio z adwokatem. Następnie przesyłane jest pismo z oceną sytuacji, przewidzianymi czynnościami i wskazaniem osoby z rodziny, która będzie na bieżąco informowana. Kancelaria działa między Rzymem, Mediolanem i Neapolem. Nie pada żadna zapowiedź rozstrzygnięcia, dopóki akta nie zostaną przeczytane; pada natomiast informacja, czego brakuje i kto może to uzyskać. Rozmowy z bliskimi prowadzone są po polsku, jeżeli taki jest język używany w domu, również po to, by przetłumaczyć to, co przychodzi z sądu.
Proszę napisać na WhatsAppie albo zadzwonić. Wcześniej warto zebrać dane identyfikacyjne osoby, której dotyczy sprawa, i zdjęcia wszystkich otrzymanych stron, w dowolnym języku.
Avv. Massimo Romano — adwokat karnista, uprawniony do występowania przed włoskim Sądem Kasacyjnym
Iscritto all'Ordine degli Avvocati di Napoli n. 14553 | Patrocinante in Cassazione dal 23/10/2015
Roma, Via Avicenna 97, 00146 · Milano, Via Giuseppe Pecchio 3, 20129 · Napoli, Corso Umberto I 237, 80138
+39 335 669 3954 · WhatsApp
