Ujęcie na gorącym uczynku: trzy różne podstawy
Odrębne instytucje bywają nazywane tak samo, choć różnią się przesłankami i skutkami. Przy części czynów zatrzymanie jest obowiązkowe i organ nie ma tu swobody; przy innych zależy od oceny wagi czynu oraz sytuacji osoby; kolejna podstawa nie wymaga gorącego uczynku wcale, bo wystarczają poważne poszlaki i konkretne ryzyko ucieczki.
Dla zatrzymanego ma to znaczenie natychmiastowe: od podstawy zależy, co obrońca podnosi na posiedzeniu zatwierdzającym. Wadliwa podstawa jest zarzutem samodzielnym, niezależnym od tego, czy zarzucany czyn miał miejsce, a ustala się ją z treści protokołu, nie z relacji o zdarzeniu.
Avv. Massimo Romano — Ordine degli Avvocati di Napoli n. 14553, patrocinante in Cassazione dal 23/10/2015 — Roma, Via Avicenna 97, 00146 · Milano, Via Giuseppe Pecchio 3, 20129 · Napoli, Corso Umberto I 237, 80138 — +39 335 669 3954
W skrócie
- Zatrzymanie obowiązkowe dotyczy czynów wyliczonych w ustawie i następuje niezależnie od okoliczności konkretnej sprawy oraz od oceny osoby zatrzymanej.
- Zatrzymanie fakultatywne zależy od wagi czynu oraz od sytuacji osobistej zatrzymanego, a ocena ta musi wynikać z protokołu, bo właśnie ona podlega kontroli.
- Zatrzymanie fakultatywne zastosowane bez uzasadnienia jest zarzutem podnoszonym już na posiedzeniu zatwierdzającym, a nie dopiero w dalszym toku sprawy.
- Odrębna podstawa nie wymaga gorącego uczynku, lecz poważnych poszlak i konkretnego ryzyka ucieczki, a decyzję podejmuje prokurator.
- Ta ostatnia podstawa bywa stosowana wobec osób mieszkających za granicą, ponieważ ryzyko ucieczki wywodzi się zwykle z miejsca zamieszkania, co dotyka Polaków pracujących we Włoszech czasowo.
- Za gorący uczynek uznaje się ujęcie w trakcie czynu, bezpośrednio po nim oraz w pościgu podjętym natychmiast przez służby albo przez pokrzywdzonego.
- Odnalezienie przy osobie rzeczy albo śladów wskazujących na czyn popełniony przed chwilą bywa traktowane jak gorący uczynek, lecz jest podstawą najbardziej sporną.
- Określenie przed chwilą nie oznacza tego samego dnia: im dłuższy odstęp od zdarzenia, tym słabsza podstawa, co przekłada się wprost na legalność zatrzymania.
Trzy podstawy
| Podstawa | Warunek | Ocena |
|---|---|---|
| Zatrzymanie obowiązkowe | czyn z listy ustawowej | brak swobody organu |
| Zatrzymanie fakultatywne | czyn powyżej progu zagrożenia | waga czynu i osoba |
| Zatrzymanie podejrzanego | poważne poszlaki i ryzyko ucieczki | decyzja prokuratora |
Wiersz drugi jest tym, który podlega kontroli najczęściej: organ ma ocenić wagę czynu oraz sytuację osobistą zatrzymanego, a ocena ta musi wynikać z protokołu. Zatrzymanie fakultatywne zastosowane bez uzasadnienia jest zarzutem podnoszonym już przy posiedzeniu.
Wiersz trzeci nie wymaga gorącego uczynku wcale i bywa stosowany wobec osób mieszkających za granicą — właśnie dlatego, że ryzyko ucieczki wywodzi się z miejsca zamieszkania.
Co liczy się jako gorący uczynek
- ujęcie w trakcie czynu albo bezpośrednio po nim,
- pościg podjęty natychmiast przez służby albo przez pokrzywdzonego,
- odnalezienie przy osobie rzeczy albo śladów wskazujących na czyn popełniony przed chwilą.
Trzeci punkt jest najbardziej sporny i najczęściej rozstrzyga: «przed chwilą» nie oznacza tego samego dnia. Im dłuższy odstęp, tym słabsza podstawa — a to przekłada się wprost na legalność zatrzymania.
Co dzieje się dalej
Niezależnie od podstawy uruchamiają się te same terminy: czterdzieści osiem godzin dla prokuratora i kolejne czterdzieści osiem dla sędziego. Na posiedzeniu bada się dwie rzeczy osobno — legalność samego zatrzymania oraz potrzebę zastosowania środka zapobiegawczego.
Zdarza się, że sąd nie zatwierdza zatrzymania, a mimo to stosuje środek: to nie jest sprzeczność, lecz skutek rozdzielenia obu ocen. Odwrotnie również: zatrzymanie zatwierdzone, a zatrzymany zwolniony bez środka.
Pierwsze zestawienie rozdziela podstawy zatrzymania według warunku, który musi wystąpić, i zakresu swobody organu.
| Podstawa | Warunek | Zakres swobody organu |
|---|---|---|
| Zatrzymanie obowiązkowe | Czyn należący do listy ustawowej. | Brak swobody, zatrzymanie następuje zawsze. |
| Zatrzymanie fakultatywne | Czyn powyżej ustawowego progu zagrożenia. | Ocena wagi czynu i sytuacji osoby. |
| Zatrzymanie podejrzanego | Poważne poszlaki i ryzyko ucieczki. | Decyzja należy do prokuratora. |
| Ujęcie przez osobę prywatną | Czyn popełniony na jej oczach. | Obowiązek niezwłocznego przekazania służbom. |
| Doprowadzenie na podstawie wpisu | Istniejący nakaz albo zapis w systemie. | Brak oceny samego zdarzenia. |
Na czym to się opiera
| Zagadnienie | Podstawa |
|---|---|
| Zatrzymanie obowiązkowe | art. 380 włoskiego k.p.k. |
| Zatrzymanie fakultatywne | art. 381 k.p.k. |
| Pojęcie gorącego uczynku | art. 382 k.p.k. |
| Zatrzymanie podejrzanego | art. 384 k.p.k. |
| Terminy i posiedzenie | art. 390 i 391 k.p.k. |
| Rozdzielenie ocen na posiedzeniu | art. 391 ust. 4 i 5 |
Ostatni wiersz wyjaśnia sytuację, która wydaje się niekonsekwentna, a wynika wprost z ustawy: sędzia orzeka osobno o zatwierdzeniu zatrzymania i osobno o środku zapobiegawczym, według różnych przesłanek. Dlatego oba rozstrzygnięcia mogą pójść w przeciwne strony.
Najczęstsze pytania
Kiedy zatrzymanie jest obowiązkowe?
Przy czynach wyliczonych wprost w ustawie, niezależnie od okoliczności konkretnej sprawy i od sytuacji osobistej zatrzymanego. Przy pozostałych, powyżej określonego progu zagrożenia, zatrzymanie jest fakultatywne, a organ ma obowiązek ocenić zarówno wagę czynu, jak i osobę sprawcy — i ocena ta musi wynikać z treści protokołu, nie z samego faktu zatrzymania.
Zatrzymano mnie dzień po zdarzeniu.
To osłabia podstawę zatrzymania, ponieważ gorący uczynek obejmuje ujęcie w trakcie czynu, bezpośrednio po jego popełnieniu albo w pościgu podjętym natychmiast i nieprzerwanym. Odnalezienie rzeczy przy osobie liczy się tylko wtedy, gdy wskazuje na czyn popełniony przed chwilą — a im dłuższy odstęp czasowy, tym słabszy argument organu.
Czy można zostać zatrzymanym bez gorącego uczynku?
Tak, na podstawie odrębnej instytucji, przy której wystarczą poważne poszlaki oraz konkretne ryzyko ucieczki. Bywa ona stosowana wobec osób mieszkających za granicą właśnie dlatego, że domniemanie ryzyka wywodzi się z samego miejsca zamieszkania, a nie z rzeczywistego zachowania zatrzymanego — i to jest pierwszy punkt do zakwestionowania.
Ile trwa zatrzymanie?
Niezależnie od zastosowanej podstawy obowiązują dokładnie te same terminy: czterdzieści osiem godzin na wystąpienie prokuratora do sędziego oraz kolejne czterdzieści osiem na przeprowadzenie posiedzenia i wydanie rozstrzygnięcia. Razem dziewięćdziesiąt sześć godzin, liczonych od chwili faktycznego pozbawienia wolności, a nie od sporządzenia protokołu.
Sąd nie zatwierdził zatrzymania, a zastosował areszt.
To nie jest żadna sprzeczność, choć wygląda na nią. Sędzia orzeka osobno o legalności samego zatrzymania i osobno o potrzebie zastosowania środka zapobiegawczego, według całkiem różnych przesłanek — więc oba rozstrzygnięcia mogą pójść w przeciwne strony. Zdarza się również układ odwrotny: zatrzymanie zatwierdzone, a osoba zwolniona.
Co daje niezatwierdzenie zatrzymania?
Stwierdzenie, że pozbawienie wolności było bezpodstawne, co otwiera drogę do odszkodowania i wyraźnie osłabia pozycję oskarżenia w dalszym toku sprawy. Nie kończy to jednak samego postępowania, które biegnie dalej niezależnie od oceny legalności zatrzymania — bo są to dwie odrębne kwestie, oceniane według innych kryteriów.
Co zrobić w pierwszych godzinach?
Podać prawdziwe dane osobowe, zażądać obrońcy oraz tłumacza, a osobno powiadomienia rodziny i urzędu konsularnego — to dwa odrębne żądania, o czym mało kto wie. Nie wypowiadać się o samym zdarzeniu i zadbać, by rodzina zaczęła od razu zbierać dokumenty o zameldowaniu, zatrudnieniu i miejscu ewentualnego aresztu domowego.
Kto czyta tę stronę po zatrzymaniu na gorącym uczynku
Ktoś został zatrzymany w sklepie, na festiwalu, w klubie albo na stacji, bo ochrona lub świadek wskazali go policji jako osobę, która dopiero co popełniła czyn. W komisariacie nikt nie wytłumaczył mu po polsku, co się dzieje, a w protokole pojawiły się słowa, których nie rozumie. Pyta, czy jego zatrzymanie było obowiązkowe, czy policja miała wybór, i co z tego wynika dla dalszego biegu sprawy.
Ktoś inny jest bliskim zatrzymanego i dostał telefon z informacją, że sprawa jest „pilna”. Nie wie, czy to znaczy areszt, czy tylko rozmowa na komisariacie, i gdzie szukać informacji. Nie zna włoskich nazw urzędów i nie wie, kto jest w tej chwili decydentem.
Jeszcze inna osoba została zatrzymana w czasie, gdy nie było gorącego uczynku, bo czyn miał miejsce wcześniej, a policja miała tylko podejrzenia. Słyszy, że zatrzymanie jest tzw. tymczasowe, i nie wie, na jakiej podstawie ktoś może ją pozbawić wolności bez pościgu ani zaskoczenia na miejscu.
Wszystkie te osoby spotykają się z tym, że w potocznym języku różne instytucje nazywa się tak samo. Różnią się przesłankami, skutkami i tym, co można zrobić w najbliższych godzinach.
Co zatrzymanie zmienia w zwykłym dniu
Zatrzymanie wyrywa człowieka z życia z dnia na dzień. Telefon zostaje zabrany, więc nie ma jak uprzedzić pracodawcy, rodziny ani opiekunki dzieci. Osoba, która wychodziła do pracy na zmianę, nie wraca, a współpracownicy zaczynają się niepokoić dopiero po kilku godzinach. Jeśli była jedynym opiekunem dziecka albo osoby starszej, ktoś musi się nimi zająć, a nikt nie wie, gdzie szukać zatrzymanego.
Praca bywa utracona szybko. Pracodawca, który nie dostał informacji, traktuje nieobecność jako porzucenie, a umowy sezonowe lub na zlecenie nie dają ochrony. Wynajmujący mieszkanie dowiaduje się o zatrzymaniu od sąsiadów i może wypowiedzieć umowę. Rachunki, raty i opłaty biegną dalej.
Dla cudzoziemca dochodzi niepewność co do dalszych kroków. Jeśli sąd zastosuje środek zapobiegawczy, brak stałego adresu we Włoszech utrudnia uzyskanie łagodniejszej formy niż areszt, bo sąd obawia się ucieczki. Osoby, które mają tu mieszkanie, pracę i rodzinę, mają łatwiej udowodnić więzi, więc dokumenty o tym są ważne. Dla rodziny w Polsce najtrudniejsze jest niedostatek informacji: nie wiadomo, gdzie zatrzymany przebywa, kiedy stanie przed sędzią i kto go reprezentuje. Warto od razu wskazać osobę, która będzie kontaktowała się z obrońcą.
Drugie zestawienie pokazuje, co uznaje się za gorący uczynek, oraz jak mocna jest każda z tych sytuacji.
| Sytuacja | Jak mocna jest podstawa |
|---|---|
| Ujęcie w trakcie czynu | Podstawa najmocniejsza, trudna do podważenia. |
| Ujęcie bezpośrednio po czynie | Mocna, jeżeli odstęp czasu był znikomy. |
| Pościg podjęty przez służby | Mocna, gdy pościg był nieprzerwany. |
| Pościg podjęty przez pokrzywdzonego | Zależna od ciągłości i od wskazania sprawcy. |
| Odnalezienie rzeczy przy osobie | Najbardziej sporna, słabnie z upływem czasu. |
Decyzje, które zapadają w ciągu najbliższych godzin
Najwięcej zależy od tego, co zatrzymany zrobi w najbliższych godzinach. Przed nim stoją wybory, z których każdy ma swoją cenę.
- Rozmawiać z policją czy zachować milczenie. Wyjaśnienia złożone w pośpiechu, bez znajomości zarzutów i bez obrońcy, trafiają do akt. Mogą wyjaśnić sprawę, ale też utrwalić wersję, która później okaże się sprzeczna z dowodami. Milczenie jest prawem i nie jest przyznaniem się do niczego.
- Przyjąć obrońcę z urzędu czy wskazać własnego. Obrońca z urzędu jest zapewniony natychmiast, ale nie zawsze zna język i temat. Własny obrońca potrzebuje czasu na dotarcie, ale zna sprawę od początku. Warto pamiętać numer telefonu zaufanego prawnika.
- Mówić na rozprawie o zatwierdzenie zatrzymania czy powstrzymać się. Sędzia pyta o okoliczności i o to, czy zatrzymany chce coś powiedzieć. To okazja, by wskazać więzi, miejsce zamieszkania i pracę, ale każde zdanie o samym czynie trafia do akt.
Trzeba też zdecydować, czy zgodzić się na szybki tryb rozpoznania sprawy, o ile zostanie zaproponowany. Zgoda przyspiesza sprawę, ale skraca czas na przygotowanie obrony.
Co mieć w głowie i w telefonie od początku
Zatrzymanemu zabiera się rzeczy, więc istotne informacje powinny być zapamiętane, a nie tylko zapisane w telefonie. Rodzina i obrońca potrzebują konkretów, żeby szybko działać.
- Numer telefonu zaufanej osoby i zaufanego prawnika, zapamiętany na pamięć. Telefon zabiera policja, a poprosić o numer można tylko wtedy, gdy się go zna.
- Dokument tożsamości albo wiedzę o tym, gdzie się znajduje. Bez niego identyfikacja trwa dłużej, a sąd obawia się ucieczki.
- Dowód zamieszkania we Włoszech: umowa najmu, rachunki, meldunek. Pokazuje stałe związki z miejscem i pomaga uzyskać łagodniejszy środek.
- Dowód pracy: umowa, ostatnie wypłaty, dane pracodawcy. Potwierdza źródło utrzymania.
- Informacje o rodzinie we Włoszech i w Polsce: kto jest na utrzymaniu, kto wymaga opieki, kto może się zająć dzieckiem.
- Informacje o stanie zdrowia: choroby przewlekłe, przyjmowane leki, alergie. Są ważne zarówno dla miejsca zatrzymania, jak i dla oceny środka.
- Informacje o wcześniejszych sprawach w Polsce, jeśli były, wraz z wyrokami, które mogą zostać ujawnione.
Pytania do obrońcy o podstawy zatrzymania
Zatrzymanie na gorącym uczynku wygląda prosto, ale wiele zależy od podstawy, na której je zastosowano. Oto pytania, które warto zadać.
- Czy moje zatrzymanie było obowiązkowe, czy zależało od oceny funkcjonariuszy, i czy ta ocena mogła być inna?
- Czy to, co się stało, spełnia definicję gorącego uczynku, jeżeli zatrzymano mnie po pewnym czasie od zdarzenia?
- Czy zatrzymano mnie na podstawie poszlak i ryzyka ucieczki, a nie gorącego uczynku, i czym to się różni?
- Czy zachowano terminy zatwierdzenia zatrzymania przez sędziego i co się dzieje, jeśli któryś upłynął?
- Jakie środki zapobiegawcze mogą zostać zastosowane i jak wykazać, że wystarczy łagodniejszy?
- Czy powinienem składać wyjaśnienia na rozprawie, czy poprzestać na informacjach o więzi z miejscem?
- Czy zgadzać się na szybki tryb rozpoznania i co tracę, a co zyskuję?
- Jak poinformować rodzinę w Polsce i pracodawcę, aby nie zaszkodzić sprawie?
Trzecie zestawienie rozdziela role w godzinach następujących po zatrzymaniu, bo rodzina często nie wie, kto o czym decyduje.
| Uczestnik | Co robi | O czym nie decyduje |
|---|---|---|
| Policja sądowa | Dokonuje zatrzymania i sporządza protokół. | O utrzymaniu pozbawienia wolności. |
| Prokurator | Ocenia zatrzymanie i składa wniosek do sądu. | O ostatecznym zatwierdzeniu zatrzymania. |
| Sąd na posiedzeniu | Zatwierdza zatrzymanie i orzeka o środku. | O przebiegu dalszego śledztwa. |
| Obrońca | Podnosi zarzuty wobec podstawy i wnosi o środek łagodniejszy. | O terminie posiedzenia. |
| Rodzina | Dostarcza dokumenty o pracy, adresie i więziach. | O udziale w czynnościach procesowych. |
Gdy zatrzymany jest we Włoszech, a rodzina w Polsce
Zatrzymanie cudzoziemca natychmiast tworzy dystans. Rodzina w Polsce dowiaduje się z opóźnieniem, często od współtowarzysza lub od pracodawcy, i nie wie, do kogo dzwonić. Zatrzymany ma prawo poprosić o zawiadomienie konsulatu, ale trzeba o to wyraźnie wnieść, bo powiadomienie nie jest automatyczne. Konsulat potwierdza tożsamość, pomaga w kontakcie z rodziną i może odwiedzić zatrzymanego, ale nie wybiera obrońcy, nie płaci kosztów i nie ocenia zarzutu.
Język to osobny problem. Zatrzymany ma prawo do tłumacza podczas czynności i rozprawy, ale jakość tłumaczenia bywa różna, a termin zatwierdzenia zatrzymania jest krótki. Dlatego trzeba pytać, czy tłumacz jest obecny, i zgłaszać, jeśli coś nie jest zrozumiałe. Dokumenty sporządzone po polsku, które mogą pokazać więzi z miejscem lub pracę, wymagają przekładu, a czas nie pozwala czekać na urzędowe tłumaczenie, więc obrońca wykorzystuje na rozprawie to, co jest dostępne.
Rodzina może pomóc, wysyłając dokumenty mailem: zaświadczenie o zatrudnieniu, dowody pobytu, wypisy lekarskie. Różnica godzin jest niewielka, więc rozmowy z obrońcą można prowadzić w ciągu dnia. Jeśli zatrzymany ma we Włoszech niewielu bliskich, warto wskazać osobę, która pojawi się na rozprawie, bo jej obecność świadczy o więziach. Rodzina nie powinna sama kontaktować się z pokrzywdzonym.
Jak kancelaria pracuje przy zatrzymaniach
Zlecenie możesz przekazać telefonicznie, korzystając z numeru ze strony, albo mailem na adres avvmassimoromano@gmail.com. W sprawach zatrzymań dzwoń, a nie pisz, bo czas jest krótki. Powiedz, kto został zatrzymany, gdzie, kiedy i przez kogo, i podaj numer, pod którym można się z Tobą skontaktować. Reszta dokumentów może dotrzeć później.
Podczas rozmowy wstępnej obrońca ustala, na jakiej podstawie nastąpiło zatrzymanie, kiedy odbędzie się rozprawa o jego zatwierdzenie i kto może poświadczyć więzi zatrzymanego z miejscem. Prosi o dane rodziny, pracodawcy i miejsca zamieszkania i mówi, jakie dokumenty warto przesłać natychmiast. Wyjaśnia też, jak skontaktować się z zatrzymanym i jak przekazać mu informacje.
Kancelaria działa z siedzib w Rzymie, Mediolanie i Neapolu, a obrońca może stawić się w miejscu zatrzymania, gdy jest to możliwe organizacyjnie. Dokumenty włoskie czytamy w oryginale, a polskie przekładamy w zakresie, który pozwala użyć ich na rozprawie. Jeśli zatrzymany ma już obrońcę z urzędu, rozmawiamy o tym, jak uzgodnić współpracę. Obrońca informuje o każdym kroku i nie obiecuje wyniku, bo decyzje podejmuje sędzia.
Czego nie robić w komisariacie i po wyjściu
Najwięcej błędów popełnia się w najbliższych godzinach po zatrzymaniu, pod presją i bez wiedzy. Oto zachowania, których należy unikać.
- Nie podpisuj protokołu, którego nie rozumiesz. Masz prawo do tłumacza i do wglądu w treść. Podpis bywa później traktowany jako zgoda.
- Nie składaj wyjaśnień bez obrońcy, żeby „załatwić sprawę szybciej”. Szybkość nie zastąpi znajomości zarzutów, a słowa zostają w aktach.
- Nie stawiaj oporu i nie wdawaj się w sprzeczki z funkcjonariuszami. Opór bywa osobnym zarzutem, nawet jeśli zatrzymanie było błędne.
- Nie kontaktuj się z pokrzywdzonym ani świadkami po wyjściu. Rozmowy mogą być odczytane jako nacisk.
- Nie usuwaj wiadomości z telefonu ani nagrań. Urządzenie może zostać zajęte, a dane odtworzone, i skasowanie będzie widoczne.
- Nie opisuj zatrzymania w sieci i w grupach rodaków. Wpisy zostają i bywają przypięte do akt.
Włoskie słowa z protokołów zatrzymania
W dokumentach zatrzymania powtarzają się terminy, które warto znać.
- arresto in flagranza – zatrzymanie na gorącym uczynku; może być obowiązkowe dla czynów wyliczonych w ustawie lub fakultatywne, zależne od oceny wagi czynu i osoby.
- fermo – zatrzymanie poza gorącym uczynkiem, na podstawie poważnych poszlak i ryzyka ucieczki.
- udienza di convalida – rozprawa, na której sędzia ocenia zasadność zatrzymania i decyduje o środku; ma ściśle określony termin, którego niedotrzymanie pozbawia zatrzymanie podstawy.
- giudizio direttissimo – szybki tryb rozpoznania, w którym sprawa może trafić na rozprawę bardzo szybko po zatrzymaniu.
- polizia giudiziaria – funkcjonariusze wykonujący czynności procesowe pod kierunkiem prokuratora.
- pubblico ministero – prokurator, który wnioskuje o zatwierdzenie zatrzymania i prowadzi postępowanie.
- misura cautelare – środek zapobiegawczy stosowany przed wyrokiem, taki jak areszt lub dozór; nie jest karą.
O adwokacie
Postępowanie karne we Włoszech bez znajomości języka to dwie trudności naraz. W kancelarii Avv. Massimo Romano, obrońcy uprawnionego do występowania przed Sądem Kasacyjnym, jest to sytuacja typowa: wiele osób, które się zgłaszają, mieszka poza Włochami albo nie czyta pism, które otrzymuje. Praca zaczyna się właśnie od tego: od ustalenia, który organ wszczął postępowanie, co jest zarzucane i do czego zobowiązuje doręczone pismo. Pierwszy kontakt odbywa się telefonicznie lub wiadomością, bezpośrednio z adwokatem. Następnie przesyłane jest pismo z oceną sytuacji, przewidzianymi czynnościami i wskazaniem osoby z rodziny, która będzie na bieżąco informowana. Kancelaria działa między Rzymem, Mediolanem i Neapolem. Nie pada żadna zapowiedź rozstrzygnięcia, dopóki akta nie zostaną przeczytane; pada natomiast informacja, czego brakuje i kto może to uzyskać. Rozmowy z bliskimi prowadzone są po polsku, jeżeli taki jest język używany w domu, również po to, by przetłumaczyć to, co przychodzi z sądu.
Proszę napisać na WhatsAppie albo zadzwonić. Wcześniej warto zebrać dane identyfikacyjne osoby, której dotyczy sprawa, i zdjęcia wszystkich otrzymanych stron, w dowolnym języku.
Avv. Massimo Romano — adwokat karnista, uprawniony do występowania przed włoskim Sądem Kasacyjnym
Iscritto all'Ordine degli Avvocati di Napoli n. 14553 | Patrocinante in Cassazione dal 23/10/2015
Roma, Via Avicenna 97, 00146 · Milano, Via Giuseppe Pecchio 3, 20129 · Napoli, Corso Umberto I 237, 80138
+39 335 669 3954 · WhatsApp