Kur lëndohet një fëmijë nën kujdesin tuaj

Vendimet që vijnë menjëherë pasi një fëmijë lëndohet

Kur një fëmijë lëndohet nën kujdesin tuaj, çdo gjë ndodh njëherësh, dhe vendimet merren pa mundësi mendimi. Nga këto, disa kanë çmim të madh. Një zgjedhje është nëse do të telefononi urgjencën dhe do të nisni fëmijën për kujdes mjekësor edhe kur dëmi duket i vogël. Të kujdesesh është gjithmonë më e mirë: një pritje e gjatë për të shikuar nëse "kalon vetë" mund të bëhet më pas pika më e rëndë në vlerësimin e mbikëqyrjes. Çmimi i telefonatës është tronditja e prindërve dhe pyetjet që do të pasojnë; çmimi i vonesës mund të jetë shumë më i madh.

Zgjedhja tjetër lidhet me atë që thoni prindërve dhe urgjencës. Dëshira është të shpjegoni, të justifikoheni, të thoni "nuk ishte faji im". Çdo fjali që ju del në ato minuta shkruhet nga personeli mjekësor dhe policia. Është e natyrshme të flisni, por duhet të jeni të saktë dhe të shkurtër: çfarë ka ndodhur, ku, kur, çfarë keni parë. Spekulimet për shkaqet duhen lënë për më vonë.

Zgjedhja e fundit është nëse do të mbroni vendin e ngjarjes. Një shkallë, një lojë, një dritare, një pishinë: vendi shpesh tregon më shumë se çdo fjalë. Nëse e rregulloni, e mbyllni ose e hiqni objektin menjëherë, mund të bëni mirë për të shmangur një ngjarje të re, por mund të humbni provën. Zgjidhja është ta fotografoni para çdo ndryshimi dhe ta bëni të sigurt pa e shkatërruar. Mbrojtësi mund t'ju tregojë si ta bëni që të mos duket fshehje.

Kush vjen te kjo faqe pas një rasti me një fëmijë

Këtë faqe e hap, para së gjithash, dikush që ka qenë me një fëmijë në çastin kur ai u lëndua dhe tani ndihet përgjegjës, ose e kanë bërë përgjegjës. Mund të jetë një gjyshe që e priste nipin në shtëpi, një mbesë që po e ruante vëllanë e vogël, një fqinj që ia mori për pak orë, një kujdestare e papaguar zyrtarisht. Askush nuk ka dashur t'i bëjë keq fëmijës, por një rënie nga shkalla, një plagë, një djegie ose një frikë e madhe e ka çuar atë në spital.

Një tjetër është një mësues, një edukator ose një trajner i një klubi sportiv, që ka mbikëqyrur një grup. Ai ka marrë një njoftim ose ka mësuar se prindërit po mendojnë të bëjnë ankesë. Dëshiron të dijë çfarë pritet nga ai si mbikëqyrës dhe nëse mund të hetohet për diçka që ndodhi në një çast shpërqendrimi.

Një tjetër është prindi vetë, që pas lëndimit të fëmijës merr një telefonatë nga shërbimet sociale ose nga policia dhe ndjen se tani ai është nën vëzhgim. Pyet çfarë pritet nga ai, çfarë duhet të thotë dhe nëse mund ta humbasë kujdesin e fëmijës për një aksident të pastër.

Ka edhe familjarë të fëmijës së lënduar, që dëshirojnë të kuptojnë çfarë mund të kërkojnë dhe çfarë dokumentesh duhen. Faqja flet për të gjithë me kujdes, sepse në çështje të tilla sa më shpejt të mbahet çdo detaj, aq më pak ngarkohet kujtesa e të gjithëve.

Si ndryshon jeta e familjeve pas një aksidenti me një fëmijë

Pasojat shkojnë shumë përtej spitalit. Nëse fëmija është lënduar rëndë, prindërit duhet të lënë punën për të qëndruar pranë tij, dhe kjo e prek menjëherë rrogën. Disa familje shqiptare, ku prindërit punojnë me orare të ngushta ose pa kontratë të rregullt, nuk kanë asnjë mbrojtje për orët e munguara. Shpenzimet e kontrolleve, të ilaçeve dhe të udhëtimeve ngarkojnë buxhetin, dhe vëllezërit e motrat e tjerë dëgjojnë më pak vëmendje se zakonisht.

Për kush ka marrë përsipër kujdesin, pasojat janë të tjera. Marrëdhënia ndërmjet familjeve pas aksidentit shpesh prishet: një mik ose fqinj që ishte afër shndërrohet në të huaj, dhe zemërimi ose turpi e ndërpret çdo kontakt. Gjyshja që ndihet fajtore mund të bjerë në një vetmi të heshtur. Një mësues ose trajner mund të humbasë vendin e punës ose të pezullohet gjatë hetimit, edhe pa një përfundim.

Për një shtetas të huaj, procedimi ngre pasiguri për lejen e qëndrimit dhe për punën. Nëse puna është në kujdesin e fëmijëve, çdo hetim mund ta bëjë punëdhënësin të mos e ruajë vendin. Edhe kur nuk ka akuzë përfundimtare, fakti se ka pasur një hetim lë gjurmë.

Për fëmijën, pasojat janë të pamatshme: frika nga vendi ku ndodhi, ndryshimi i rutinës, mungesa në shkollë. Prindërit duhet të marrin vendime për ndihmën psikologjike që ndonjëherë harrohen në ankth.

Çfarë nuk duhet bërë pas një aksidenti me një fëmijë

Në këto çaste të ndjeshme, gabimet janë të kuptueshme, por kushtojnë shumë. Këto janë më të shpeshtat.

• Mos u largoni nga vendi pa u siguruar që fëmija është nën kujdes mjekësor dhe pa lajmëruar prindërit. Largimi, edhe nga frika, lexohet si braktisje.
• Mos e ndryshoni historinë kur flisni me prindërit dhe me policinë. Dallimet midis versioneve tërheqin vëmendjen më shumë se çdo detaj.
• Mos kërkoni nga fëmija të "tregojë" çfarë ndodhi dhe mos e pyesni në mënyrë që të mbështesë versionin tuaj. Ai mund të frikësohet, dhe fjalët e tij ndikohen.
• Mos u përpiqni të shlyeni çështjen me para të dhëna në dorë, pa shkresë. Një pagesë e tillë nuk fshin asgjë dhe mund të duket si përpjekje për të ndikuar.
• Mos shkruani për ngjarjen në rrjete sociale ose në grupet e prindërve. Postimet përhapen dhe mund të kthehen në provë.
• Mos fshini mesazhe, foto ose video të ngjarjes, as ato që ju duken të dëmshme. Fshirja është më e rëndë se përmbajtja.
• Mos e pranoni fajin në mënyrë të përgjithshme "për të qetësuar të gjithë". Shprehjet e përgjithshme hyjnë në dosje si pohime.

• Mos u përpiqni të kërkoni nga personeli i shkollës ose i klubit që të ndryshojë relacionin. Kërkoni vetëm kopjen siç është shkruar.
• Mos e krahasoni publikisht me raste të tjera. Çdo fëmijë dhe çdo situatë kanë rrethana të veçanta.

Mbani një shënim të përditshëm të gjendjes së fëmijës, të ilaçeve dhe të kontakteve, sepse e ndihmon mbrojtjen në çdo drejtim.

Çfarë mblidhet pas lëndimit të një fëmije

Në këto çështje, dokumentet shërbejnë për qëllime të ndryshme: për të kuptuar çfarë ndodhi dhe për të mbrojtur çdo të drejtë të fëmijës. Mblidhni sa më shumë nga këto.

• Dokumentet mjekësore të fëmijës: pranimi në urgjencë, diagnoza, mjekimet dhe kontrollet pasuese. Tregojnë shkallën e lëndimit dhe shërimin.
• Relacioni i shkollës, i çerdhes ose i klubit sportiv, nëse ngjarja ka ndodhur aty. Përmban orën, personelin e pranishëm dhe mënyrën si u reagua; kërkojeni me shkrim.
• Foto të vendit të ngjarjes, të bëra para çdo ndryshimi: shkallë, kopsht, lojë, dritare, furnizime, sende të rrezikshme.
• Emrat dhe kontaktet e personave që ishin aty: fëmijët e tjerë, të rriturit, fqinjët. Dëshmitarët largohen dhe harrojnë shpejt.
• Çdo mesazh ose telefonatë me prindërit dhe me persona të tjerë menjëherë pas ngjarjes, të ruajtur pa ndryshim.
• Dokumentet e sigurimit, nëse ka, të familjes ose të institucionit, sepse mbulojnë shpesh shpenzimet mjekësore.
• Një shënim i shkruar menjëherë, me fjalët tuaja, për çfarë ndodhi minutë pas minute, që hollësitë të mos humbasin.

Mbajini origjinalet në një vend të sigurt dhe jepini mbrojtësit kopje.

Nëse ju mungon një dokument që duhet marrë nga institucioni, kërkojeni me shkrim dhe mbani provën e dorëzimit. Mos supozoni se do t'ju dërgohet vetvetiu. Nëse fëmija ka qenë nën kujdesin e një shërbimi ose të një shoqate, kërkoni edhe rregulloren e brendshme për mbikëqyrjen, sepse përcakton çfarë pritej nga personeli. Ruani edhe fotografitë e fëmijës nga koha pas ngjarjes, nëse tregojnë lëndimin, sepse shërbejnë në çdo kërkesë më vonë.

Kur fëmija, familja ose institucioni janë në vende të ndryshme

Shumë fëmijë shqiptarë në Itali kalojnë verën te gjyshërit në Shqipëri, ose mbahen nga të afërm që vijnë e shkojnë. Një aksident mund të ndodhë në një vend dhe të ketë pasoja në tjetrin: një fëmijë i lënduar gjatë pushimeve që duhet trajtuar edhe në Shqipëri, një rast i lidhur me një kujdestar që jeton jashtë. Kur ndodh kjo, dokumentet dhe trajtimi shpërndahen ndërmjet Italisë dhe Shqipërisë.

Aktet mjekësore të lëshuara në një vend duhen përkthyer nga një përkthyes i njohur dhe shpesh legalizuar për t'u përdorur në tjetrin. Kërkesat për dokumente ndërmjet Italisë dhe Shqipërisë zgjasin, ndaj duhen nisur që në fillim. Nëse fëmija është kthyer në Shqipëri për trajtim, familja ka nevojë për një autorizim të shkruar që të ndihet përfaqësimi në Itali. Posta nuk është e besueshme për afate të ngushta.

Telefonatat me familjarët jashtë janë të lehta nga ana e orës, por zyrat shqiptare punojnë me orare të tjera dhe festat zyrtare nuk përkojnë me ato italiane. Nëse kujdestari është një i afërm që jeton në Shqipëri dhe nuk mund të vijë, çështja merr një anë tjetër: mbrojtja e tij duhet organizuar me një avokat vendas, ndërsa mbrojtësi italian ndjek pjesën e procesit që zhvillohet këtu.

Ambasada ose konsullata shqiptare mund të ndihmojë me dokumente identiteti dhe me kontakte për shërbimet sociale, por nuk ndërhyn në hetimin penal. Nëse shërbimet sociale italiane kanë ndërhyrë, ia vlen të kërkohet shpjegim me shkrim për çdo hap që ndërmarrin.

Si e merr studio një çështje me një fëmijë të lënduar

Në këtë lloj çështjeje, ritmi bëhet nga familja. Shkruani ose telefononi kur të keni mundësi dhe tregoni shkurt kush jeni në ngjarje: prind, kujdestar, mësues apo i afërm, dhe çfarë dokumenti keni marrë. Mbrojtësi nuk pret që ta tregoni çdo gjë në një rrjedhë; fillon me pyetje të thjeshta dhe i lë hollësitë për më vonë.

Në thirrjen fillestare, mbrojtësi dëgjon pa ju ndërprerë, pastaj tregon çfarë nuk duhet bërë deri në takimin tjetër dhe çfarë dokumentesh duhen mbledhur. Nuk jepen premtime për rezultat, dhe nuk bëhet asnjë gjykim për ju. Nëse jeni prind i fëmijës së lënduar, pyetja është ndryshe: çfarë mund të kërkoni, nga kush dhe me ç'dokumente.

Biseda zhvillohet në shqip ose në italisht, sipas dëshirës suaj. Fjalët mjekësore dhe ligjore shpjegohen në mënyrë të thjeshtë, pa e rënduar një çast tashmë të vështirë. Studio ka zyra në Romë, në Milano dhe në Napoli, dhe për ngjarje në qytete të tjera punon me kolegë vendas. Kur fëmija ose familja gjendet në një vend tjetër, koordinohemi me një korrespondent atje dhe me shërbimet shëndetësore përkatëse.

Mesazhet mund të dërgohen në adresën avvmassimoromano@gmail.com, kurse për urgjenca përdorni telefonin e shënuar në krye të faqes. Informacioni për një të mitur trajtohet me kujdes të veçantë dhe nuk ndahet me askënd.

Gjatë procesit, familja merr një përmbledhje të shkruar pas çdo hapi të rëndësishëm.

Pyetjet që nuk bëhen shpesh kur lëndohet një fëmijë

Familjet pyesin me të drejtë "çfarë do të ndodhë me mua". Pyetje të tjera, më të holla, ndryshojnë rezultatin praktik.

• Çfarë pritej nga unë si mbikëqyrës për moshën e këtij fëmije, për vendin dhe për rrezikun që mund të parashikohej?
• Nëse isha i vetëm me disa fëmijë, a ndryshon vlerësimi i përgjegjësisë time dhe si dokumentohet?
• Kur përgjegjësia është e ndarë mes kujdestarit dhe institucionit, si ndahet dhe kush e provon?
• Çfarë bëj nëse prindërit më kërkojnë dëmshpërblim drejtpërdrejt dhe si shmang të më kthehet kundër?
• Nëse jam prindi i fëmijës së lënduar, si ecën kërkesa për dëmshpërblim krahas hetimit, dhe kush e administron shumën?
• Pse nevojitet leje e gjyqtarit për të përdorur shumat që i njihen një të mituri, dhe çfarë ndodh me ato para?
• A mund të ndikojë procedimi në kujdesin tim ndaj fëmijëve të mi të tjerë, dhe çfarë duhet bërë për ta parandaluar?
• Çfarë shkresash duhet të pres nga shërbimet sociale dhe si u përgjigjem?

Kërkoni që përgjigjet t'ju jepen me shkrim, sepse në një periudhë stresi harrohet shumë.

• Nëse isha unë që e lashë fëmijën me dikë tjetër, çfarë përgjegjësie mbetet te unë dhe çfarë te ai që e mori?
• A mund të vazhdoj ta mbaj fëmijën në po atë shkollë ose në po atë aktivitet gjatë hetimit, dhe a duhet të flas me drejtimin?

Kërkoni përgjigje me shkrim dhe pyesni edhe për rrugën e përpjekjes për ujdi me familjen tjetër, nëse është e përshtatshme.

Termat që hasen në aktet mbi lëndimin e një fëmije

Dokumentet pas një aksidenti me fëmijë përdorin fjalë që duken të njohura por kanë kuptim të saktë. Këtu janë ato më të shpeshtat.

Mbikëqyrje. Detyra për të ndjekur fëmijën sipas moshës, vendit dhe rrezikut të parashikueshëm. Nuk lind nga një akt formal; lind nga fakti i marrjes përsipër.

Kujdestar. Kushdo që ka marrë përsipër kujdesin e fëmijës, përfshirë prindin, gjyshen, mësuesin ose trajnerin.

I mitur. Personi nën moshën e pjekurisë ligjore. Dëmshpërblimi i tij administrohet nga prindërit dhe shpesh kërkon leje gjyqtari.

Gjyqtar tutelar. Gjyqtari që autorizon përdorimin e shumave që i përkasin një të mituri.

Relacion. Raporti i shkruar i shkollës ose i institucionit mbi ngjarjen. Përmban orën dhe personelin; kërkoni kopjen me shkrim.

Dëmshpërblim. Shuma që kërkohet për dëmin e pësuar. Ndahet nga ecuria e çështjes penale, por ndikohet prej saj.

Njoftim akuze. Akti që ju bën të njohur se jeni të hetuar; shihni datën e marrjes menjëherë.

Të mitur me kujdestar. Fëmija që ndodhet përkohësisht nën kujdesin e dikujt që nuk është prindi. Detyrimi i mbikëqyrjes kalon te ai që e ka marrë përsipër.

Rrezik i parashikueshëm. Rreziku që një person i kujdesshëm do ta kishte kuptuar, si një shkallë pa mbrojtje. Është kriteri me të cilin vlerësohet sjellja.

Kërkesë dëmshpërblimi. Kërkesa e familjes së fëmijës për kompensim, që mund të ndiqet bashkë me procesin penal ose veç.

Marrëveshje. Ujdia mes palëve për dëmin. Për fëmijën, disponimi i shumës kërkon autorizim.