Falsiteti në akte: kush e bën dhe kush e përdor

Si ndryshon jeta e përditshme kur akuzohesh për falsitet në akte

Një akuzë për falsitet në akte e prek menjëherë besimin që të tjerët kanë te ti. Dokumentet janë baza e jetës së përditshme: leja e qëndrimit, kontrata e punës, kontrata e banesës, regjistrimi i fëmijëve në shkollë. Kur një zyrë ka rezerva se një dokument është i ndryshuar ose i rremë, e bllokon praktikën, dhe pa të ju nuk mund të punoni, të rinovoni lejen ose të provoni se jeni ai që thoni. Familja mbetet në pritje, shpesh pa ditur pse.

Për një shtetas të huaj, pasojat janë më të rënda sepse leja e qëndrimit varet nga dokumentet e përshtatshme. Një procedim për falsitet mund të çojë në refuzimin e rinovimit dhe, në raste të caktuara, në vlerësime mbi qëndrimin. Punëdhënësi, kur mëson, mund ta vendosë punonjësin në pezullim. Banka mund të mbyllë llogaritë. Fëmijët që janë regjistruar në shkollë me dokumente të diskutuara mund të ndiejnë pasiguri.

Edhe pa një dënim përfundimtar, fakti i hetimit lë gjurmë. Një i ri që po kërkon punë dhe ka një procedim të hapur për akte të rreme gjen dyer të mbyllura. Në komunitet, historia përhapet shpejt, dhe fjala "falsifikim" është e rëndë kudo.

Ka edhe pasoja për të tjerët: një person që ka vërtetuar një dokument, një ndërmjetës që e ka sjellë, një i afërm që e ka përdorur pa e ditur. Të gjithë mund të hyjnë në hetim, dhe pozita e secilit është e ndryshme. Prandaj është e rëndësishme të kuptohet sa më herët ku qëndroni ju.

Kush vjen në këtë faqe pas një njoftimi për akt të rremë

Këtë faqe e hap shpesh dikush që ka paraqitur një dokument nga Shqipëria, një diplomë, një certifikatë, një akt familjar, dhe pastaj mëson se zyra italiane ka konstatuar një parregullsi. Ai nuk e ka bërë dokumentin; e ka marrë nga një zyrë, nga një ndërmjetës ose nga një i afërm, dhe e ka përdorur me besim. Tani akuzohet për përdorim të një akti të rremë dhe nuk e kupton si mund të përgjigjet për diçka që nuk e ka formuar.

Një tjetër është dikush që ka nënshkruar një vetëdeklarim, siç ndodh përditë për banesën, për të ardhurat, për gjendjen familjare, dhe ka vënë një informacion të pasaktë ose të vjetër. Mund të ketë qenë një gabim, një harresë ose një përafrim, por tani zyra e quan deklarim të rremë. Ai pyet nëse një gabim i thjeshtë mund të bëhet vepër penale.

Një tjetër është një person me emër të ndryshëm në dokumente, për shkak të transkriptimit të emrit shqip në italisht, të një martese ose të një gabimi të vjetër në regjistër. Pasaporta, titulli i qëndrimit dhe akti i lindjes nuk përputhen, dhe zyra pyet nëse është po ai person. Ai ndihet i përzier në një çështje që nuk e ka krijuar.

Në të gjitha rastet, dallimi midis gabimit, pakujdesisë dhe falsifikimit të vërtetë është thelbi i çështjes, dhe një lexim i qetë i dokumenteve mund ta tregojë shpesh se ku qëndron.

Dokumentet që duhen mbledhur pas një njoftimi për falsitet

Në çështjet e akteve, dokumentet janë vetë çështja. Mblidhni këto, pa i prekur ose ndryshuar.

• Dokumenti i diskutuar, në kopje komplete dhe sa më pranë origjinalit. Mos u përpiqni ta "korrigjoni" ose ta rishkruani; çdo ndryshim e përkeq.
• Çdo komunikim me zyrën që e ka lëshuar: kërkesa, përgjigje, kuitanca, vulat. Tregojnë nga e keni marrë dhe si.
• Emri i ndërmjetësit, i përkthyesit ose i personit që ju ka ndihmuar të merrni dokumentin, me kontaktet dhe me çdo pagesë të bërë. Tregojnë rrugën e dokumentit.
• Dokumente të tjera nga po ai burim, që mund të vërtetojnë të vërtetën e atij të diskutuar: akte të tjera, kopje të mëparshme, regjistra.
• Dokumentet e identitetit dhe të gjendjes familjare, për të sqaruar mospërputhjet në emra ose data.
• Çdo shkresë e marrë nga policia ose nga zyra që ka bërë konstatimin, me datën e marrjes shënuar mbi të.
• Një shënim i shkruar menjëherë, me fjalët tuaja, për si e keni marrë dokumentin dhe kur.

Mbajini origjinalet në një vend të sigurt dhe jepini mbrojtësit kopje.

Nëse disa nga këto dokumente ndodhen te një ndërmjetës ose te një zyrë në Shqipëri, kërkojini me shkrim dhe mbani provën e kërkesës. Mos shkoni vetë t'i merrni nga personi që mund të jetë i përfshirë, sepse takimi mund të ndërtojë një version tjetër. Një i afërm i besuar ose mbrojtësi mund ta bëjë këtë në mënyrë të rregullt dhe me procesverbal.

Vendimet që merren pasi zbulohet një parregullsi

Kur zbulohet një problem me një dokument, para jush qëndrojnë vendime të shpejta. Një prej tyre është nëse do të korrigjoni vetë gabimin, duke i shkruar zyrës. Nëse parregullsia është e vërtetë dhe e ndershme, si një emër i transkriptuar gabim, një korrigjim i hershëm tregon mirëbesim. Por një letër e shkruar pa këshillë mund të përmbajë fjali që lexohen si pranim të një fakti më të rëndë. Çmimi i korrigjimit të nxituar është një deklaratë e padashur; çmimi i pritjes është që zyra ta trajtojë si fshehje.

Zgjedhja tjetër ka të bëjë me atë që ju ka sjellë dokumentin. Nëse e keni marrë nga një ndërmjetës, ndjenja e natyrshme është ta kontaktoni dhe të kërkoni sqarim. Por kontaktimi mund të tërheqë vëmendjen, ose ta bëjë tjetrin të zhdukë gjurmët, dhe fjalët tuaja mund të regjistrohen. Është më mirë të sqarohet fillimisht me mbrojtësin si ta bëni.

Zgjedhja e fundit është nëse do të përdorni përsëri dokumentin ndërkohë që hetimi vazhdon. Duket e nevojshme, sepse jeta nuk pret, por çdo përdorim i ri mund të interpretohet si vazhdim i veprës. Mbrojtësi mund t'ju tregojë si të kërkoni një dokument zëvendësues ose një verifikim zyrtar, që mos të ndaloni punën dhe njëherësh të mos shtoni rrezik.

Në të gjitha rastet, mos nënshkruani asnjë deklaratë të re pa lexuar mirë çfarë pohon.

Në çdo rast, vendimi duhet marrë pasi mbrojtësi ka parë dokumentin.

Çfarë nuk duhet bërë kur dokumenti vihet në pikëpyetje

Në çështjet e akteve, çdo hap i nxituar e përkeq situatën. Këto janë gabimet më të shpeshtat.

• Mos e ndryshoni, mos e plotësoni dhe mos e ripërtërini dokumentin e diskutuar për ta "rregulluar". Një ndryshim i ri mund të jetë falsitet më vete.
• Mos e hidhni dokumentin ose kopjet e tij. Pa to nuk keni asgjë për të provuar mirëbesimin.
• Mos kërkoni nga ndërmjetësi ose nga përkthyesi të "ndryshojë versionin". Çdo mesazh e përkeq çështjen.
• Mos e përdorni dokumentin përsëri në zyra të tjera derisa mbrojtësi të ketë vlerësuar situatën.
• Mos u përpiqni të "blini" një dokument zëvendësues nga persona që premtojnë gjithçka. Do të rrezikoni një akuzë tjetër.
• Mos postoni në grupet e komunitetit për çështjen. Historia përhapet dhe mund të përdoret kundër jush.
• Mos nënshkruani procesverbale në italisht që nuk i kuptoni. Kërkoni përkthyes ose prisni mbrojtësin.

• Mos telefononi zyrën që ka lëshuar dokumentin për të kërkuar "një tjetër kopje" pa u këshilluar. Kërkesa mund të ndikojë në hetim.
• Mos i tregoni problemin punëdhënësit ose pronarit të banesës pa e menduar. Fjalët tuaja mund të bëhen deklaratë.
• Mos pranoni të nënshkruani një "pranim gabimi" për të përfunduar më shpejt. Mund të shërbejë si pranim i dashjes.

Rregulli praktik: asnjë dokument i ri, asnjë deklaratë e re dhe asnjë kontakt me personat e përfshirë pa këshillë paraprake. Falsiteti është një fushë ku detajet e vogla ndajnë një gabim nga një vepër, dhe çdo fjalë e shtuar mund ta lëvizë kufirin.

Pyetjet që duhen bërë para se të flasësh me hetuesin

Në çështjet e falsitetit, dallimet e vogla ndryshojnë gjithçka. Këto pyetje ndihmojnë.

• Cili është akti i diskutuar dhe çfarë saktësisht pretendohet se është i rremë ose i ndryshuar: i gjithë dokumenti apo një detaj?
• Akti është publik apo privat, dhe si ndikon kjo në rëndësinë e akuzës?
• E kam formuar unë, e kam përdorur vetëm, apo e kam deklaruar para një nëpunësi, dhe a janë këto të dhëna nga ligji si sjellje të ndara?
• Si provohet që nuk e dija se ishte i rremë kur e përdora?
• Nëse është një gabim në vetëdeklarim, çfarë ndan harresën nga deklarimi i rremë?
• Nëse emrat ose datat nuk përputhen për shkak të transkriptimit, çfarë dokumentesh e vërtetojnë identitetin tim?
• Çfarë ndodh me lejen e qëndrimit dhe me punën gjatë hetimit, dhe si e mbroj praktikën?
• Çfarë ndikimi ka akuza mbi kërkesat e mia të ardhshme, si shtetësia?

Kërkoni përgjigje me shkrim, sepse në një periudhë stresi harrohet shumë.

Kërkoni përgjigje të shkruara, sidomos mbi dallimin midis gabimit të ndershëm dhe veprës. Pyesni edhe se çfarë dokumentesh të mëtejshme mund të kërkojë hetuesi dhe si ta përgatiteni për to.

• Nëse zyra italiane ka bërë gabimin gjatë regjistrimit, si e provoj që gabimi nuk është timi?
• Çfarë ndodh me praktikën time në pritje, si lejen ose shtetësinë, gjatë hetimit?

Mos prisni që të gjitha përgjigjet të vijnë në një takim; kërkoni një përmbledhje të shkruar.

Kur dokumenti vjen nga vendlindja ose kalon kufirin

Për shqiptarët në Itali, shumë dokumente vijnë nga Shqipëria: akte lindjeje, martese, diploma, certifikata dhe vërtetime pune. Para se të përdoren, ato duhet të përkthehen dhe, shpesh, të legalizohen. Çdo hap përfshin njerëz të ndryshëm: zyrtarë, përkthyes, ndërmjetës. Aty ndodhin shumica e gabimeve, dhe nganjëherë edhe abuzimet.

Një përkthim i gabuar, një emër i transkriptuar ndryshe nga një zyrë në tjetrën, një datë e shkruar sipas një formati tjetër, mund të krijojë mospërputhje që zyra italiane i lexon si shqetësim. Për këtë arsye, është e rëndësishme që përkthimet të bëhen nga përkthyes të njohur dhe që emrat të shkruhen njësoj në të gjitha dokumentet. Mbani kopje të secilit akt në origjinal dhe në përkthim.

Nëse dokumenti është marrë nga një ndërmjetës në Shqipëri, vërtetimi i mirëbesimit varet nga ç'dëshmi keni: kuitanca, mesazhe, emra. Kërkesa e dokumenteve nga larg kërkon kohë; një i afërm në Shqipëri me autorizim të shkruar mund të shkojë vetë në zyrën që e ka lëshuar dhe të marrë një kopje të vërtetuar. Posta ndërmjet Italisë dhe Shqipërisë është e ngadaltë, ndaj nisni që herët.

Nëse çështja përfshin zyra shqiptare, mund të duhet një avokat vendas, dhe mbrojtësi italian koordinohet me të. Ambasada ose konsullata shqiptare mund të vërtetojë dokumente identiteti dhe të orientojë, por nuk ndërhyn në një çështje penale. Telefonatat kanë po atë orë, por zyrat atje mbyllen herët.

Fjalët që hasen në aktet për falsitet

Aktet për falsitet përdorin terma që ndahen me kujdes. Këta janë ata më të shpeshtë.

Akt publik. Dokumenti i lëshuar nga një zyrë publike, si një certifikatë komune. Falsifikimi i tij ndëshkohet më rëndë se ai i një shkrese private.

Akt privat. Dokumenti i shkruar nga persona privatë, si një kontratë. Besimi që gëzon është më i vogël.

Formim i një akti të rremë. Krijimi i një dokumenti që duket i vërtetë por nuk është.

Alterim. Ndryshimi i një akti të vërtetë, si data ose emri.

Deklarim i rremë. Pohimi i pavërtetë para një nëpunësi publik. Është figurë më vete.

Vetëdeklarim. Deklarimi i vetë qytetarit, që sistemi italian e pranon gjerësisht. Gabimet aty kanë pasoja të veçanta.

Përdorim i aktit të rremë. Paraqitja e një dokumenti të rremë të formuar nga tjetri. Përgjigjet edhe kush përdor, jo vetëm kush e krijon.

Njoftim akuze. Akti që ju bën të njohur se jeni të hetuar; shihni datën e marrjes menjëherë.

Nëpunës publik. Personi që ushtron një funksion publik, si ai i një zyre komune ose policie. Deklarimi i rremë para tij është figurë më vete.

Mirëbesim. Besimi se dokumenti ishte i vërtetë kur e përdorët. Provohet me rrethanat e marrjes së tij.

Gjeneralitete të ndryshme. Emra, data ose të dhëna që nuk përputhen midis dokumenteve. Mund të jenë gabim transkriptimi, jo falsifikim.

Si e merr në dorë studio një çështje akti të diskutuar

Kontakti nis me një mesazh të shkurtër: kush jeni, çfarë dokumenti është në diskutim dhe çfarë njoftimi keni marrë. Dërgoni foto të qarta të dokumentit dhe të njoftimit, por mos i ndryshoni, mos i plotësoni dhe mos i rishkruani. Mbrojtësi do t'ju tregojë si t'i ruani dhe kur t'i sillni në origjinal.

Në bisedën fillestare, mbrojtësi pyet për historinë e dokumentit: kush e ka lëshuar, kur, si e keni marrë, ku e keni përdorur. Prej këtyre përcaktohet nëse jeni autori, përdoruesi apo dikush që është ngatërruar pa dashje. Pastaj tregon çfarë mund të bëhet sot dhe çfarë duhet shmangur. Nuk premton rezultat dhe nuk flet për gjasa; tregon çfarë mund të paraqitet dhe çfarë dokumentesh e mbështesin.

Biseda zhvillohet në shqip ose në italisht, dhe termat ligjorë shpjegohen thjesht. Studio ka zyra në Romë, në Milano dhe në Napoli, dhe për çështje në qytete të tjera punon me kolegë vendas. Kur dokumenti lidhet me një zyrë në Shqipëri, koordinohemi me një avokat atje dhe me një përkthyes të njohur.

Mesazhet mund të dërgohen në adresën avvmassimoromano@gmail.com, kurse për urgjenca përdorni telefonin e shënuar në krye të faqes. Dokumentet ruhen me kujdes dhe nuk dërgohen kudo.

Gjatë procesit, përditësimet vijnë me shkrim pas çdo hapi, me datat dhe me pritjet.

Mesazhi fillestar mund të jetë i shkurtër dhe pa shpjegime; mbrojtësi do t'ju pyesë me radhë për pjesën tjetër.