Kur një gjyqtar nuk mund të gjykojë çështjen tuaj

Çfarë ndryshon në ditët e atij që beson se gjyqtari i tij është i gabuar për çështjen

Të kesh përpara një gjyqtar që ka vendosur më herët mbi lirinë tënde dhe që tani do të gjykojë themelin e çështjes është një ndjenjë që pak njerëz e shprehin, por shumë e ndiejnë. E përditshmja nuk ndryshon në mënyrë të dukshme, por ndryshon mënyra si e jeton pritjen. Çdo seancë duket një udhëtim drejt një vendimi të parashikuar, dhe çdo fjalë e gjyqtarit lexohet si një shenjë.

Familja pyet: nëse gjyqtari e ka mbajtur arrestuar, a nuk do ta dënojë? Është një pyetje e natyrshme, por jo e thjeshtë. Ligji ka një përgjigje: vendimi mbi lirinë bazohet mbi treguesit, jo mbi fajësinë, dhe ndarja e roleve ekziston pikërisht për të mbrojtur gjykimin nga ndikimi i një bindjeje të formuar më herët.

Në praktikë, kur ngrihet një kërkesë për të përjashtuar një gjyqtar, çështja ngadalësohet. Seancat shtyhen, dosja shqyrtohet nga një tjetër organ, dhe familja pret pa ditur sa. Për një person që mbahet me masë, ky vonesë peshon: çdo javë ka një kosto, në punë, në familje, në shëndet. Kjo është pjesë e çmimit të kësaj rruge.

Ka edhe një efekt marrëdhëniesh: mbrojtja që ngre një kërkesë të tillë e dinë se po vendos kundër një gjyqtari që do të vazhdojë të shohë çështje të tjera. Ky nuk është arsye për të mos e ngritur një kërkesë të bazuar, por është arsye për ta bërë me kujdes, në formën e duhur dhe vetëm kur ka kuptim.

Kush e hap këtë faqe: një i pandehur, një familjar ose një person që sapo ka lexuar një emër në akt

Disa e hapin këtë faqe sepse kanë lexuar në dosje se gjyqtari që do t'i gjykojë është i njëjti që më herët ka firmosur një vendim mbi lirinë e tyre. Nuk e kuptojnë nëse kjo është normale, dhe pyesin nëse ka diçka që mund të bëhet. Përgjigjja është se ligji ka vetë një rregull për këtë, dhe se verifikimi i tij i takon mbrojtjes, jo vetë gjyqtarit.

Të tjerë janë familjarë që kanë ndjekur seancat dhe kanë një përshtypje: gjyqtari duket i vendosur që në fillim, ose ka thënë një gjë që duket paragjykim. Pyesin nëse kjo mjafton për të kërkuar zëvendësim. Këtu duhet kujdes, sepse një përshtypje nuk është një kusht ligjor, dhe një kërkesë e bazuar mbi të humbet kohë dhe besueshmëri.

Ka edhe situatën e atyre që e dinë se çështja e tyre është e lidhur me një tjetër: i njëjti gjyqtar që ka gjykuar një bashkëpandehur mund të shfaqet përsëri. Ky lloj rasti kërkon një shqyrtim të veçantë.

Në të gjitha rastet, hapi që vjen përpara çdo tjetri është i njëjtë: të mos veproni vetë, të mos shkruani letra në gjykatë dhe të mos folni me gjyqtarin jashtë seancës. Pyetja duhet t'i drejtohet mbrojtësit, që mund ta vlerësojë me aktet përpara, brenda afateve që ligji parashikon.

Çfarë të ketë gati mbrojtja për të vlerësuar një kërkesë të tillë

Vlerësimi nëse një gjyqtar mund ose nuk mund të gjykojë një çështje nuk bazohet mbi ndjesi, por mbi akte. Prandaj duhen dokumente të sakta.

• Vendimet e mëparshme të çështjes, të gjitha, me emrin e gjyqtarit që i ka nënshkruar dhe me datën. Aty shihet nëse ai ka vendosur më herët mbi lirinë ose mbi masat.
• Procesverbalet e seancave në të cilat ka marrë pjesë gjyqtari, sepse tregojnë çfarë është thënë dhe çfarë është vendosur.
• Njoftimin që tregon përbërjen e gjykatës, me emrat e gjyqtarëve që do të gjykojnë.
• Çdo kërkesë të mëparshme drejtuar gjykatës, me përgjigjet e saj, nëse ka.
• Një kronologji të shkurtër të fazave të çështjes: kur u arrestua personi, kush vendosi mbi masën, kush e shqyrtoi, kur nisi gjykimi.
• Datat e njoftimeve, sepse nga këto llogariten afatet për të ngritur kërkesën.
• Një shënim me çdo gjë të çuditshme që keni vërejtur gjatë seancave, pa interpretime.

Mos u përpiqni të gjeni vetë arsye për një përjashtim. Mbrojtësi e di çfarë kërkohet dhe çfarë jo, dhe një kërkesë e dobët ndonjëherë dëmton më shumë se asnjë.

Rendisni vendimet sipas kohës dhe shënoni për secilin: kush e ka nënshkruar, çfarë ka vendosur dhe në cilën fazë. Kjo është çelësi: mbrojtësi kërkon të kuptojë nëse një vendim mbi lirinë ka ndodhur dhe nga cili gjyqtar. Nëse nuk i keni të gjitha vendimet, mos ndaloni: shënoni cilat mungojnë dhe nga cila zyrë mund të kërkohen. Kërkimi i tyre mund të marrë kohë, prandaj duhet nisur menjëherë.

Të ngrini kërkesën, të prisni apo të vazhdoni: çmimi i secilës zgjedhje

Kur dyshimi mbi një gjyqtar është real, ka disa rrugë. Askush nuk i ka vetëm përfitime.

Të ngrini kërkesën për përjashtim. Është mjeti i duhur kur ekzistojnë kushtet. Çmimi: vonesë, sepse çështja ndalet derisa kërkesa të shqyrtohet. Nëse kërkesa hidhet poshtë, humbni kohë dhe, ndonjëherë, mund të ketë pasoja mbi shpenzimet. Dhe marrëdhënia me gjyqtarin mund të ndikohet.

Të prisni dhe të ngrini çështjen më vonë, në një fazë tjetër. Zakonisht afatet nuk lejojnë këtë. Çmimi: mund të humbni të drejtën për ta ngritur fare, nëse nuk e bëni në kohë. Pyesni mbrojtësin cili është momenti i fundit të lejuar.

Të vazhdoni me gjyqtarin aktual dhe të mbështeteni në argumentet. Ka kuptim kur kërkesa nuk ka bazë të mjaftueshme. Çmimi: nëse më vonë del një arsye reale, mund të jetë tepër vonë.

Të kërkoni zëvendësimin me një rrugë tjetër, si një kërkesë drejtuar drejtuesit të gjykatës. Çmimi: forma është e ndryshme dhe jo gjithmonë e mundur. Kjo ndryshon sipas arsyes.

Zgjedhja nuk është kurrë thjesht një llogari kohe. Duhet të peshohet me gjendjen e personit: nëse mbahet me masë, çdo vonesë ka çmim të madh, dhe kjo ndikon në vendim.

Gabimet që mund ta prishin një kërkesë të bazuar

Një kërkesë për përjashtim ose zëvendësim ka forma të rrepta. Këto janë gabimet që ndodhin më shpesh.

• Mos i shkruani vetë gjyqtarit. Një letër e drejtpërdrejtë, edhe e respektueshme, nuk është mënyra e duhur dhe mund të lexohet si presion.
• Mos flisni me gjyqtarin jashtë seancës dhe mos kërkoni "një fjalë". Çdo kontakt informal është problematik.
• Mos e shpërndani dyshimin në komunitet ose në rrjete. Një fjalë kundër një gjyqtari përdoret më vonë kundër jush.
• Mos prisni që afati të kalojë "për të pritur çfarë ndodh". Kërkesa mund të humbasë përgjithmonë.
• Mos ngrini kërkesa të paqarta. Një kërkesë pa baza të provueshme zakonisht hidhet poshtë dhe harxhon besueshmërinë.
• Mos supozoni se çdo vendim i mëparshëm e bën gjyqtarin të papërshtatshëm. Vetëm disa lloje vendimesh e bëjnë.

Rregulli i thjeshtë: çdo veprim kundër një gjyqtari kalon vetëm nga mbrojtësi dhe vetëm me forma të shkruara.

Mos e diskutoni dyshimin tuaj me persona që janë pjesë e procesit, si dëshmitarë ose palë të tjera, sepse çdo fjalë mund të shfaqet më vonë. Mos e quani një gjyqtar 'të korruptuar' ose 'të njëanshëm' në publik; kjo është më e rrezikshme se vetë dyshimi dhe mund të krijojë një çështje të re. Mos ngrini një kërkesë vetëm sepse vendimi nuk ju pëlqen: papajtueshmëria ka kushte të caktuara, dhe vetëm këto kanë vlerë.

Pyetje për avokatin kur dyshohet për papajtueshmëri

Çështjet e përbërjes së gjykatës janë teknike. Këto janë pyetjet që e bëjnë të qartë.

• Gjyqtari që do të gjykojë ka vendosur më herët mbi lirinë time, dhe a mjafton kjo për të ngritur kërkesën?
• Cili është afati për ta ngritur dhe nga cila datë llogaritet?
• Cilat vendime të mëparshme e bëjnë një gjyqtar të papajtueshëm dhe cilat jo?
• Çfarë ndodh me aktet e kryera deri tani: mbeten, apo përsëriten?
• Kush e shqyrton kërkesën dhe sa kohë zgjat zakonisht?
• Çfarë ndodh me masën time gjatë kohës që kërkesa shqyrtohet?
• A ka rrezik që kërkesa të hidhet poshtë dhe me ç'pasoja?
• A vlen e njëjta rregull për prokurorin që ndjek çështjen time?

Mbani mend se pyetja mbi masën gjatë shqyrtimit është ajo që prek më shumë jetën tuaj. Kërkoni përgjigje të qartë.

Shtoni pyetjen se çfarë ndodh nëse zbuloj një arsye shumë vonë, pasi gjykimi ka nisur, dhe nëse ekzistojnë rrugë të tjera përveç kërkesës së drejtpërdrejtë. Pyesni gjithashtu nëse një kërkesë e hedhur poshtë mund të sjellë shpenzime ose pasoja të tjera. Një përgjigje e ndershme përfshin edhe rreziqet; nëse mbrojtësi flet vetëm për përfitimet, kërkoni të flasë edhe për kostot.

Kur gjyqtari, dëshmitari ose dokumenti janë midis Italisë dhe Shqipërisë

Çështjet e papajtueshmërisë duken të brendshme, por kur personi ka lidhje me Shqipërinë, ka detaje praktike. Njoftimet për kërkesën, për seancën që e shqyrton dhe për vendimin duhet të mbërrijnë në adresën e duhur. Nëse personi ka kthyer përkohësisht në Shqipëri ose familja jeton atje, një njoftim i humbur mund të kalojë një afat që nuk rinovohet.

Seancat që diskutojnë një kërkesë të tillë mund të zhvillohen pa praninë e personit, por me praninë e mbrojtësit. Kjo do të thotë që familja në Shqipëri nuk ka mundësi të ndjekë drejtpërdrejt dhe duhet të mbështetet te informimi që merr. Prandaj kërkoni nga mbrojtësi një përmbledhje me shkrim pas çdo seance, në gjuhën që kuptoni.

Dokumentet që vijnë nga Shqipëria, si një dëshmi që tregon të drejtat e familjes ose një akt që shpjegon situatën e personit, kanë nevojë përgjithësisht për përkthim zyrtar dhe legalizim. Posta midis Italisë dhe Shqipërisë nuk ka orar të sigurt, dhe diferencat në ditët e pushimit vonojnë çdo përgjigje.

Konsullata mund të ndihmojë me dokumente dhe kontakte, por nuk mund të ndërhyjë në çështjen e përbërjes së gjykatës. Kur çështja ka pjesë edhe në Itali edhe në Shqipëri, mbrojtësi italian dhe një koleg në Shqipëri bashkërendojnë: njëri ndjek aktet gjyqësore, tjetri merr dokumentet e vendit.

Fjalët që do të gjeni kur flitet për përjashtimin e një gjyqtari

Kjo fushë ka një fjalor të vogël që është mirë ta njihni.

• Ricusazione: rekuzimi, kërkesa e palës që një gjyqtar të përjashtohet nga një çështje, kur ekzistojnë arsye të parashikuara nga ligji.
• Astensione: abstenimi, kur vetë gjyqtari ose prokurori heq dorë nga një çështje për arsye të rënda.
• Incompatibilità: papajtueshmëria, situata kur një gjyqtar nuk mund të gjykojë themelin sepse ka vendosur më herët mbi liri.
• Misura: masa, vendimi që prek lirinë e personit gjatë hetimeve, si arresti shtëpiak ose burgu.
• Merito: themeli, pjesa e gjykimit që vendos nëse faktet janë provuar, ndryshe nga vendimet mbi liri.
• Atti compiuti: aktet e kryera, çdo veprim i bërë nga gjyqtari përpara zëvendësimit.

Nëse hasni një term tjetër në një njoftim, pyesni mbrojtësin. Në këtë fushë, një fjalë e vetme mund të ndryshojë formën e kërkesës.

Fjalët 'merito' dhe 'misura' mbajnë ndarjen kryesore të kësaj çështjeje: 'misura' është vendimi mbi lirinë gjatë hetimeve, 'merito' është gjykimi mbi faktet. Rregulla e papajtueshmërisë thotë se kush ka marrë vendimin për lirinë nuk gjykon faktet në të njëjtën çështje. 'Ricusazione' është mjeti i palës për ta kërkuar këtë, dhe 'astensione' është heqja dorë e vetë gjyqtarit. Kur lexoni 'atti compiuti', kuptoni veprimet që janë bërë tashmë dhe që gjyqtari i ri do t'i vlerësojë.

Si e merr studioja jonë një kërkesë për përjashtimin e një gjyqtari

Kjo është një fushë ku nxitimi dëmton. Prandaj, kërkojmë përpara çdo gjëje aktet: vendimet e çështjes, njoftimet, procesverbalet. Pa to, çdo opinion është i parakohshëm. Mund t'i dërgoni me foto ose skanim në avvmassimoromano@gmail.com, ose t'i sillni në një nga zyrat tona në Romë, Milano ose Napoli.

Pastaj bëjmë një vlerësim të qetë: ka ekzistuar vërtet një vendim që e bën gjyqtarin të papajtueshëm? Është afati ende i hapur? Çfarë ndodh nëse kërkesa ngrihet dhe çfarë nëse jo? Ju themi hapur nëse kërkesa ka bazë ose jo, edhe kur përgjigjja nuk është ajo që prisnit.

Kur kërkesa ka kuptim, e hartojmë me shkrim dhe e depozitojmë brenda afatit, duke shpjeguar arsyet. Ju informojmë për çdo hap: kush e shqyrton, kur dhe me çfarë efekti mbi masën, nëse ka.

Flasim shqip dhe italisht dhe shpjegojmë çdo term. Mandati jepet me shkrim dhe tregon çfarë mbulon. Kur familja është në Shqipëri, bashkërendojmë me një korrespondent atje për çdo dokument të nevojshëm dhe i dërgojmë një përmbledhje pas çdo seance. Nuk premtojmë asnjë rezultat, sepse varet nga gjykata; premtojmë që do ta dini ku ndodhet çështja.

Përpara se të kërkojmë përjashtimin e një gjyqtari, ju shpjegojmë me shkrim çfarë kërkojmë, pse dhe çfarë rreziqesh ka. Nëse vlerësojmë se kërkesa nuk ka bazë, e themi, edhe kur kjo nuk është ajo që prisnit. Nuk e nisim një kërkesë vetëm për të treguar se kemi vepruar.